رأی وحدت رویه شماره ۵۹۵ مورخ ۱۳۷۳/۱۲/۰۹ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
چون بهموجب ماده ۱ قانون مجازات مرتکبین قاچاق، تولید یا ورود و یا صدور مشروبات الکلی ممنوع بوده و مرتکبین آن وفق مقررات قانونی مستوجب کیفر هستند و از جمله مجازات مقرره، پرداخت جریمه میباشد.
رأی وحدت رویه شماره ۵۹۴ مورخ ۱۳۷۳/۰۹/۰۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
نظر به اینکه ماده ۱ قانون مجازات راجع به انتقال مال غیر مصوب ۱۳۰۸، انتقالدهندگان مال غیر را کلاهبردار محسوب کرده و مجازات کلاهبرداری را در تاریخ تصویب آن قانون ماده ۲۳۸ قانون مجازات عمومی معین نموده است و با تصویب قانون…
رأی وحدت رویه شماره ۵۹۳ مورخ ۱۳۷۳/۰۹/۰۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
بند ۳ ماده ۹ قانون تجدیدنظر آرای دادگاهها که از تاریخ ۱۳۷۲/۶/۲۷ لازمالاجرا گردیده، آرای قابل تجدیدنظر دادگاه مدنی خاص را احصا و ذکری از نفقه و حضانت و تمکین و… ننموده است و چون طبق ماده ۱۸ قانون مزبور کلیه قوانین و مقر…
رأی وحدت رویه شماره ۵۹۲ مورخ ۱۳۷۳/۰۲/۰۶ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۱۲ قانون تجدیدنظر آرای دادگاهها مصوب ۱۳۷۲/۵/۱۷ برای تجدیدنظرخواهی از آرای دادگاههای حقوقی و کیفری موضوع ماده ۹ این قانون مهلت معین نموده که در جهت تسریع در ختم پروندهها و قطعیت بخشیدن به آرای دادگاهها است.
رأی وحدت رویه شماره ۵۹۰ مورخ ۱۳۷۲/۱۱/۰۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مجازاتهای بازدارنده مذکور در ماده ۱۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸ به ضرورت حفظ نظم و مصلحت اجتماع درباره کسانی اعمال میشود که مرتکب جرم عمدی شده و تعیین مجازات تعزیری مقرر در قانون برای تنبیه و تنبه مرتکب کافی نبا…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۹ مورخ ۱۳۷۲/۱۱/۰۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۴ لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص مصوب ۱۳۵۸/۷/۱ منصرف از موردی است که دادگاه مدنی خاص در محلی تشکیل شود هرچند که دارای یک شعبه باشد. در چنین موردی اگر حکم شعبه مزبور در دیوان عالی کشور نقض شود دادگاه مرجوعالیه نزدیکت…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۸ مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۱۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۳۰ آییننامه قانون مترجمان رسمی مصوب ۱۳۴۸/۲/۱۱ اداره فنی دادگستری را مرجع تعقیب انتظامی مترجمان رسمی متخلف شناخته تا بر طبق آییننامه قانون کارشناسان رسمی اقدام نماید در ماده ۳ الحاقی به آییننامه قانون کارشناسان رس…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۷ مورخ ۱۳۷۲/۱۰/۱۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مستفاد از ماده اول قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۹ و تبصرههای آن و ماده ۶ قانون مزبور و تبصره مربوطه ۲ این است که رد عین مال موضوع قاچاق و پرداخت دو برابر درآمدی که طبق قانون برای دولت مقرر گردیده در مجموع، م…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۶ مورخ ۱۳۷۲/۰۸/۱۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
قانون تجدیدنظر آرای دادگاهها که از تاریخ ۱۳۷۲/۶/۲۷ لازم الاجرا میباشد ماده ۳۵ قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۸ و تفسیر قانونی این ماده مصوب ۱۳۷۰/۹/۱۳ را نسخ کرده بدون اینکه نحوه رسیدگی به پروندههایی را که…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۵ مورخ ۱۳۷۲/۰۷/۱۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
دعوی خلعید از اعیان غیرمنقول به صراحت بند ۳ ماده ۷ قانون تشکیل دادگاههای حقوقی ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۴/۹/۳ از دعاوی غیرمالی و رسیدگی آن در صلاحیت دادگاههای حقوقی ۲ میباشد و دعوی خلعید غاصبانه را نیز شامل میشود مگر اینکه در…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۴ مورخ ۱۳۷۲/۰۷/۱۳ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده ۴۸ اصلاحی قانون مجازات عمومی مصوب خردادماه ۱۳۵۲ با اصلاحاتی که بعد از انقلاب اسلامی ایران در قوانین کیفری به عمل آمده نسبت به تعقیب جزایی متخلفین از پیمانهای ارزی قابل اعمال نیست و در قانون راجع به معاملات ارزی مصو…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۳ مورخ ۱۳۷۲/۰۷/۰۶ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
حکم قطعی مذکور در ماده (۲۵) قانون اصلاح پارهای از قوانین دادگستری مصوب ۱۳۵۶/۰۳/۲۵ که در جرایم تعزیری غیرقابل گذشت صادر میشود اعم از حکمی است که دادگاه نخستین بهصورت غیرقابل تجدیدنظر صادر کند و یا قابل تجدیدنظر بوده و …
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۲ مورخ ۱۳۷۱/۱۲/۰۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مطالبه ضرر و زیان ناشی از جرم که طبق تبصره ماده (۱۶) قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ و شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸/۳/۳۱ در دادگاه کیفری مطرح میشود عنوان دعوی حقوقی دارد، شروع رسیدگی به دعاوی حقوقی در دادگاههای داد…
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۱ مورخ ۱۳۷۱/۱۲/۰۲ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
دادگاههای انقلاب اسلامی که به فرمان مبارک امام راحل رضوانا… تعالی علیه و مصوبه ۱۳۵۸/۳/۲۷ شورای انقلاب تشکیل شدهاند بر طبق اصل (۱۶۱) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و تحت نظارت دیوان عالی کشور به جرایمی که در اصل (۴۹) …
رأی وحدت رویه شماره ۵۸۰ مورخ ۱۳۷۱/۱۱/۲۷ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده (۸) قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ و شعب دیوان عالی کشور مصوب ۱۳۶۸/۳/۳۱ صلاحیت دادگاه کیفری ۲ را منحصراً به رسیدگی جرایمی قرار داده که مجازات آنها غیر از کیفرهای مذکور در ماده (۷) این قانون و تبصرههای آن باشد.
رأی وحدت رویه شماره ۵۷۹ مورخ ۱۳۷۱/۰۷/۲۸ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
بند ۱ ماده ۷ قانون تشکیل دادگاههای حقوقی ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۴/۹/۳ راجع به تقسیم ترکه ناظر به موردی است که اموال مورد درخواست تقسیم متعلق به مورث اعلام و تقسیم آن به قدرالسهم ورثه تقاضا شود. لیکن اگر راجع به این اموال ادعای م…
رأی وحدت رویه شماره ۵۷۸ مورخ ۱۳۷۱/۰۷/۲۸ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
ماده اول قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی آنها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ احکام دادگاهها و نیز قرارها را در مواردی که قانون معین نموده قابل تجدیدنظر شناخته است. ماده ۴ این قانون هم دادگاههای کیفری یک را مر…
رأی وحدت رویه شماره ۵۷۷ مورخ ۱۳۷۱/۰۷/۲۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
احکام دادگاههای کیفری در مورد ضرر و زیان ناشی از جرم که به تبع امر کیفری صادر میشود به درخواست محکومعلیه و در موارد مصرحه در قانون تعیین موارد تجدیدنظر احکام دادگاهها و نحوه رسیدگی آنها مصوب ۱۳۶۷/۷/۱۴ قابل تجدیدنظر …
رأی وحدت رویه شماره ۵۷۶ مورخ ۱۳۷۱/۰۷/۱۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
اماکن استیجاری مطب پزشکان که برای عرضه خدمات علمی و تخصصی پزشکی و معالجه بیماران مورد استفاده واقع میشود محل کسب و پیشه یا تجارت محسوب نمیگردد تا حق کسب و پیشه یا تجارت به آن تعلق گیرد.
وقتی شعب مختلف دیوان عالی کشور یا دادگاهها از یک قانون برداشتهای متفاوت کنند، هیأت عمومی دیوان عالی کشور تشکیل جلسه میدهد و یکی از دو برداشت را میپذیرد. حاصلِ آن جلسه «رأی وحدت رویه» است.
این رأی فقط پروندهی خودش را حل نمیکند: بهموجب ماده ۴۷۱ قانون آیین دادرسی کیفری در حکم قانون است و تا وقتی با قانون بعدی یا رأی وحدت رویهی دیگری نسخ نشود، برای همهی شعب دیوان و دادگاهها لازمالاتباع میماند.
جستجوی پیشرفته
برای جستجوی همزمان در متن قوانین، آرا و نظریههای مشورتی از میزِ کارِ بانک استفاده کنید.