رأی وحدت رویه شماره ۵۹۰رأی وحدت رویه شماره ۵۹۰ مورخ ۱۳۷۲/۱۱/۰۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مجازاتهای بازدارنده مذکور در ماده ۱۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸ به ضرورت حفظ نظم و مصلحت اجتماع درباره کسانی اعمال میشود که مرتکب جرم عمدی شده و تعیین مجازات تعزیری مقرر در قانون برای تنبیه و تنبه مرتکب کافی…
- شماره رأی
- ۵۹۰
- تاریخ رأی
- ۱۳۷۲/۱۱/۰۵
- مرجع صدور
- هیأت عمومی دیوان عالی کشور
مستند قانونی این رأی
- مستندماده ۱۷ قانون مجازات اسلامی
- مستندماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی
- مستندماده ۱۷ قانون [منسوخ] مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸
- مستندماده ۱۹ قانون [منسوخ] مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸
رأی وحدت رویه هیأت عمومی
مجازاتهای بازدارنده مذکور در ماده ۱۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸ به ضرورت حفظ نظم و مصلحت اجتماع درباره کسانی اعمال میشود که مرتکب جرم عمدی شده و تعیین مجازات تعزیری مقرر در قانون برای تنبیه و تنبه مرتکب کافی نباشد که در این صورت دادگاه میتواند بر طبق ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی مجازات بازدارنده را هم بهعنوان تتمیم مجازات در حکم خود قید نماید و تعیین حداکثر مجازات تعزیری مانع تعیین مجازات بازدارنده نمیباشد.
همهی آرای وحدت رویه در بانک قوانین
دربارهی اعتبار این متن: این نسخه برای مطالعه و ارجاع سریع منتشر شده است. مبنای هر اقدام قضایی باید نسخهی رسمیِ منتشرشده در روزنامهی رسمی باشد.