ماده۱۸۷قانون مالیاتهای مستقیم (منسوخ — مصوب ۱۳۴۵)مصوب ۱۳۴۵ · ماده ۱۸۷ از ۳۲۴
(منسوخ ۱۳۴۸/۱۲/۲۴) – ممیز مالیاتی مربوط مکلف است اظهارنامه مودیان را که در موعد مقرر روی نمونههای مخصوص تسلیم شده است رسیدگی و ارزش اموال را تشخیص و به شرح زیر عمل کند: الف- در صورتی که اظهارنامه شامل کلیه ماترک یا اموال مورد انتقال باشد و جمع بهای اظهار شده اموال مشمول مالیات بر ارث با تشخیص ممیز مالیاتیکه مورد تایید سر ممیز قرار گرفته است بیش از ۱۵٪ اختلاف نداشته باشد اظهارنامه را قطعی تلقی و حساب مودی را بر طبق آن واریز نماید. ب- در صورت تجاوز اختلاف از ۱۵ درصد و در موردی که وراث یا نماینده قانونی آنها و سایر کسانی که طبق مقررات این قانون مکلف بدادن اظهارنامه هستند از تسلیم اظهارنامه در موقع مقرر خودداری کنند یا در اظهارنامه قسمتی از اموال را ذکر نکنند مالیات متعلق را بر طبق مقررات این قانون به موجب برگ تشخیص مالیات به مودی ابلاغ کند.
ممیز مالیاتی میتواند با مراجعه و نظر دادستان محل اداره دارائی صلاحیتدار مالیات تشخیص شده را نسبت بسهم الارث آن وارث از ماترک متوفی استیفا نماید مشروط بر اینکه ظرف سه ماه از تاریخ مراجعه به دادستان از طرف ورثه اعتراضی به تشخیص ممیز به عمل نیامده باشد.