ماده۱۲۵قانون مالیات‌های مستقیم (منسوخ — مصوب ۱۳۴۵)مصوب ۱۳۴۵ · ماده ۱۲۵ از ۳۲۴

(منسوخ ۱۳۵۱/۱۲/۱۷) – در تشخیص درآمد مشمول مالیات محاسبه استهلاک دارائی و هزینه‌های تاسیس و سرمایه‌ای با رعایت اصول زیر انجام می‌شود.

1. ۱آن قسمت از دارائی ثابت که بر اثر استعمال یا گذشت زمان یا سایر عوامل بدون توجه بتغییر قیمتها ارزش آن تقلیل می‌یابد قابل استهلاک‌است.
2. ۲ماخذ استهلاک قیمت تمام شده دارائی می‌باشد.
3. ۳استهلاک از تاریخی محاسبه می‌شود که دارائی قابل استهلاک آماده برای به هره‌برداری در اختیار موسسه قرار می‌گیرد. در صورتی که دارائی قابل استهلاک در نیمه اول سال مالیاتی در اختیار موسسه قرار گیرد استهلاک آن برای تمام سال احتساب می‌گردد و چنانچه در نیمه‌دوم سال به دارائی موسسه اضافه شود استهلاک آن از سال بعد شروع خواهد شد.
4. ۴هزینه‌های تاسیس از قبیل مخارج ثبت موسسه و حق مشاوره و نظائر آن و هزینه‌هاﻯ زائد بر درآمد دوره قبل از به هره‌بردارﻯ جز در مواردی که ضمن جدول مقرر در ماده۱۲۷ این قانون تصریح خواهد شد حداکثر تا مدت چهار سال از تاریخ به هره‌بردارﻯ به طور مساوی قابل استهلاک است.
5. ۵در صورتی که بر اثر فروش مال قابل استهلاک یا مسلوب‌المنفعه شدن ماشین آلات زیانی متوجه موسسه گردد زیان حاصل معادل ارزش مستهلک نشده دارائی منهای حاصل فروش (‌در صورت فروش) یکجا قابل احتساب در حساب سود و زیان همان سال می‌باشد.