ماده۳۲قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۳۲ از ۱۵۹
اشخاص مذکور در ماده ۲۷ که بهدست طرف متخاصم افتند قابل بازداشت نیستند. این اشخاص اجازه خواهند داشت بهمحض اینکه راه بازگشتشان باز شود و مقتضیات نظامی اجازه دهد به کشور خود یا به خاک دولت متخاصمی که در خدمت آن بودند باز گردند مگر آنکه قرار دیگری دراین باره داده شده باشد. مادام که بازگشت نکردهاند کماکان بانجام وظایف خود تحت نظر طرف متخاصم ادامه خواهند داد و مرجحاً برای پرستاری زخمداران و بیماران دولتذ متخاصمی که در خدمت آن بودهاند مأمور خواهند شد. هنگام رفتن اسباب و اشیا شخصی و نقود و اوراق بهادار و اسبابهای طبی و اسلحه و در صورت امکان وسائل نقلیه متعلق بهخود را با خود خواهند برد. در مدتی که این اشخاص در اختیار دولت متخاصمند دولت مزبور باید همان اختیارات و همان نگهداری و همان مسکن و همان دستمزد و مزایایی را که به کارکنان نظیر آنها در ارتش خود میدهد برای آنان تأمین نماید. غذای آنها در هر حال باید از حیث کم و کیف و تنوع کافی باشد بهطوری که تعادلعادی مزاج آنها را تأمین کند. ماده ۳۲- ناوها و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ از حیث اقامت در بندر بیطرف نظیر ناوهای جنگی شمرده نخواهند شد. ماده ۳۲- اسیران جنگی که جزو اداره بهداری نیروهای مسلح خود نبوده ولی طبیب یا دندانساز یا پرستار باشند ممکن است دولت بازداشتکننده ازآنها بخواهد که فنون طبی خود را بنفع اسیران جنگی تابع دولت خودشان بکار برند ولی در اینصورت باید با این اشخاص همان معامله بشود که بااعضا بهداری مشابه که در دولت بازداشتکننده هستند میشود. این اشخاص از هر کاری که بهموجب ماده ۴۹ ممکن است به آنها تحمیل شود معاف خواهند بود. ماده ۳۲- دول معظمه متعاهد هرگونه اقدامی را که خواه موجب آلام جسمانی اشخاص مورد حمایت موجوده در اختیار ایشان و خواه موجب قتلآنان گردد صریحاً بر خود ممنوع میسازند. این ممنوعیت نه تنها ناظر بر قتل و شکنجه و صدمات جسمانی و بریدن اعضای اشخاص مورد حمایت و آزمایشهای پزشکی یا عملی است که برای معالجه طبی آنان ضرورت نداشته باشد بلکه شامل هرگونه خشونت های دیگر که عامل آن اعم از مأمورین کشوری یا نظامی باشد نیر میباشد.