ماده۲۸قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۲۸ از ۱۵۹
اگر کارکنان مذکور در مواد ۲۴ و ۲۶ بهدست طرف متخاصم افتند نباید نگاهداشته شوند مگر تا میزانی که وضع بهداری یا احتیاجاتروحانی و تعداد اسیران جنگی ایجاب کند. افراد کارکنانی که بدینطریق نگاهداشته میشوند در حکم اسیر جنگی شمرده نخواهند شد. معهذا لااقل از کلیه مقررات قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجعبه معامله با اسیران جنگی بهرهمند خواهند شد. این اشخاص در حدود قوانین و مقررات نظامی دولت دستگیرکننده تحت امر ادارات مربوطه آن دولت و بر طبق وجدان حرفهای خود بانجام وظائف بهداری یا روحانی خویش بنفع اسیران جنگی که مرجحاً متعلق به نیروهای مسلح متبوع خودشان باشد اقدام خواهند نمود. از این گذشته برای انجام مأموریت بهداری یا روحانی خود از تسهیلات ذیل بهرهمند خواهند بود: الف- اجازه خواهند داشت در فواصل معین اسیران جنگی موجوده در دستههای کار یا در بیمارستانهای واقعه در خارج بازداشتگاه را معاینه نمایند.دولت دستگیرکننده برای اجرای این منظور وسائط نقلیه لازم را در اختیار آنان خواهد گذاشت. ب- در هر بازداشتگاه پزشک نظامی که دارای درجه ارشد باشد با رعایت مدت قدمت در درجه مزبور در قبال مقامات نظامی بازداشتگاه مسئولاعمال کارکنان بهداری دستگیر شده خواهد بود. برای این منظور دولتهای متخاصم در بدو شروع مخاصمات قرارداد لازم را برای انطباق درجات کارکنانبهداری به انضمام کارکنان جمعیتهای موضوع ماده ۲۶ بین خود خواهند داد پزشک مذکور و روحانیون در مورد کلیه مسائل مربوطه بوظیفه خودحق مراجعه مستقیم برؤسای مسئول بازداشتگاه خواهند داشت رؤسای مسئول همه گونه تسهیلات لازم را جهت مکاتبات مربوط به مسائل مذکوربرای آنان فراهم ساخت. ج- کارکنان دستگیر شده اگر چه تابع نظامات بازداشتگاه خود میباشند ولی نمیتوان آنها را بههیچ کار دیگری که خارج از مأموریت بهداری یا روحانی آنان باشد مجبور ساخت. دولتهای متخاصم در ضمن جریان مخاصمات قرار لازم را بین خود خواهند داد که کارکنان بهداری در صورت اقتضا برای استراحت عوض شده و ترتیبات اجرای این کار را معین خواهند کرد. هیچیک از مقررات فوق نمیتواند دولت بازداشتکننده را از تکالیفی که نسبت باسیران جنگی در امو ربهداری و روحانی بر عهده دارد معاف سازد. ماده ۲۸- در صورت وقوع مصاف بین کشتیهای جنگی درمانگاهها حتیالامکان محترم شمرده خواهند شد و از تعرض مصون خواهند بود.درمانگاههای مزبور و لوازم آنها تابع قوانین جنگ خواهند بود ولی نمیتوان آنها را مادام که برای زخمداران و بیماران مورد حاجتند از مصرف منحرف ساخت. معهذا فرماندهی که آنها را در اختیار خود دارد اختیار خواهد داشت که در مورد ضروریات نظامی فوری از آنها استفاده کند مشروط بهاینکه سرنوشت زخمداران و بیماران را که در آنها تحت معالجهاند قبلاً تأمین کرده باشد. ماده ۲۸- در کلیه بازداشتگاهها فروشگاهی دایر خواهد شد که اسیران جنگی خواربار و اشیا عادی و صابون و دخانیات از آنجا برای خود تهیه کنند وبهای فروش آن نباید در هیچ موردی از بهای کسب محلی تجاوز کند. سود فروشگاهها بنفع اسیران جنگی بمصرف خواهد رسید. برای اینمنظور حساب مخصوصی دایر خواهد شد. معتمد بازداشتگاه حق خواهدداشت در اداره امور فروشگاه و اداره سرمایه آن شرکت نماید. در موقع انحلال بازداشتگاه موجودی بستانکار حساب مخصوص مزبور بهیک دستگاه نوعپروری بینالمللی تسلیم خواهد شد که بنفع اسیران جنگیهمان ملیتی که در تشکیل حساب مزبور شرکت داشتهاند مصرف شود. در صورت اعاده عمومی اسیران بمهین خودشان سود مزبور توسط دولتبازداشتکننده نگاهداشته خواهد شد مگر آن قرار دیگری بین دول ذیربط درباره آن داده شده باشد. ماده ۲۸- هیچ شخص مورد حمایتی را نباید بهمنظور اینکه برای خاطر وجودش بعضی نقاط یا بعضی نواحی از عملیات جنگی معاف شوند مورداستفاده قرار داد.