ماده۳۱قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۳۱ از ۱۵۹
انتخاب کارکنانی که اعاده آنها بهدولت متخاصم در ماده ۳۰ پیشبینی شده بدون هیچگونه ملاحظه نژادی و مذهبی و عقاید سیاسی و مرجحاً به ترتیب تاریخ دستگیری و وضع مزاجی آنان صورت خواهد گرفت. دولتهای متخاصم میتوانند بهمحض شروع مخاصمات بین خود بهموجب موافقتنامههای مخصوص تناسب صدی چند از قبیل کارکنان را که به نسبت عده اسیران جنگی میتوان نگاهداشت و همچنین طرز تقسیم آنان را در بازداشتگاهها تعیین کنند. ماده ۳۱– دول متخاصم حق بازرسی و معاینه ناوها و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ را خواهند داشت و میتوانند مساعدت ناوها و جهازات مزبور را رد کنند، به آنها اخطار نمایند که دور شوند خط سیر معینی را به آنها تحمیل کنند، قاعدهای برای استعمال بیسیم و هرگونه وسائل مخابراتی دیگر آنها معین کنند و حتی در صورتیکه وخامت اوضاع ایجاب نماید آنها را بهمدت حداکثر هفت روز بازداشت کنند شروع مدت مزبور ازلحظه توقیف محسوب میشود. دول متخاصم میتوانند یکنفر کمیسر در ناوها و جهازات مزبور بگمارند که وظیفهاش منحصراً مراقبت در اجرای اوامر صادره طبق بند قبل خواهدبود. دول متخاصم اوامری را که به ناوهای بیماربر میدهند در دفتر روزانه ناوهای مزبور حتیالامکان به زبانی که برای فرمانده ناو مفهوم باشد ثبت خواهندکرد. دول متخاصم میتوانند خواه بهطور یک طرفی و خواه بهموجب موافقتنامه اختصاصی ناظرین بیطرفی در ناوهای بیماربر خود بگذارند تا ناظرین مزبور شاهد رعایت کامل مقررات این قرارداد باشند. ماده ۳۱- لااقل ماهی یکبار بازرسی طبی از اسیران جنگی بهعمل خواهد آمد. این کار شامل بررسی و ثبت وزن هر اسیر خواهد بود و منظور از آنبالاخص رسیدگی به وضع عمومی سلامت و تغذیه و نظافت و کشف بیماریهای واگیردار منجمله سل و مالاریا و ابتلائات زهروی خواهد بود. برای اینمنظور باید از مؤثرترین اصول ممکنه مانند رادیوگرافی منظم بهطور سری روی میکروفیلم جهت کشف سل در ابتدای ابتلا استفاده نمود. ماده ۳۱- هیچگونه فشار جسمانی یا معنوی درباره اشخاص مورد حمایت منجمله به منظور تحصیل اطلاعات از آنان یا از اشخاص ثالث نمیتوان واردآورد.