ماده۳۰قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۳۰ از ۱۵۹
افراد کارکنانی که نگاهداری آنان بهموجب مقررات ماده ۲۸ ضروری نباشد بهمحض اینکه راه بازگشتشان باز شود و مقتضیات نظامی اجازه دهد بهدولت متخاصم متبوع خود مسترد خواهند شد. مادام که بازگشت داده نشدهاند در حکم اسیر جنگی تلقی نخواهند گردید ولی لااقل از کلیه مقررات قرارداد ژنو ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجعبهمعامله با اسیرانجنگی برخوردار خواهند بود و وظائف خود را کماکان تحت نظارت طرف متخاصم ادامه خواهند داد و مرجحاً برای پرستاری زخمداران و بیماراندولت متخاصم متبوع خود اختصاص خواهند یافت. هنگام رفتن، اسباب و اشیا شخصی و نقود و اوراق بهادار و ادوات طبی را که متعلق بهخودشان باشد با خود خواهند برد. ماده ۳۰- ناوهای و جهازات مذکور در مواد ۲۲ و ۲۴ و ۲۵ و ۲۷ به زخمداران و بیماران و غریقان بدون تفاوت ملیت آنها کمک و مساعدت خواهند کرد. دول معظمه متعاهد تعهد میکنند که ناوها و جهازات مزبور را برای هیچ منظور نظامی مورد استفاده قرار ندهند. ناوها و جهازات مزبور نباید بههیچوجه مزاحم حرکات متخاصمین باشند. در حین مصاف و پس از مصاف بمسئولیت و خطر خود عمل خواهند کرد. ماده ۳۰- هر بازداشتگاه یک درمانگاه متناسب خواهد داشت که اسیران جنگی در آنجا پرستاری شوند همچنین دارای یک رژیم غذایی متناسبخواهد بود. در صورت لزوم باید اماکن مجزا برای بیماران مبتلا به بیماریهای واگیردار و اختلالات دماغی تخصیص داده شود. اسیران جنگی که مبتلا به بیماری شدید باشند و یا کسانیکه وضع مزاجی آنها معالجات مخصوص یا عمل جراحی یا بستری شدن در بیمارستان راایجاب کند باید در هر دستگاه نظامی یا کشوری که برای معالجه آنها صلاحیت دارد پذیرفته شوند ولو آنکه بنا باشد در آتیه نزدیکی بمیهن خود اعادهگردند. برای پرستاری معلولین دائمی و مخصوصاً برای نابینایان و تجدید تعلیم آنان تا زمانی که بمیهن خودشان اعاده نشدهاند تسهیلات خاصی فراهمخواهد گردید. اسیران جنگی مرجحاً توسط کارکنان بهداری دولت متبوع خود و در صورت امکان توسط کارکنان بهداری هممیهن خود تحت معالجه قرار خواهندگرفت. اسیران جنگی را نمیتوان از مراجعه بمقامات بهداری بهمنظور معاینه ممنوع ساخت مقامات بازداشتکننده باید بهر اسیر جنگی که مورد معالجهقرار گرفته در صورت تقاضای او گواهینامه رسمی حاوی نوع جراحات یا بیماری و مدت معالجه و معالجاتی که شده تسلیم نمایند. المثنای گواهی نامه مزبور به آژانس مرکزی اسیران جنگی ارسال خواهد شد. هزینه معالجه به انضمام هزینه کلیه اشیا لازمه جهت حفظ سلامت اسیران جنگی منجمله اعضا مصنوعی ( دندان و غیره) و عینک بهعهده دولت بازداشت کننده خواهد بود. ماده ۳۰- به اشخاص مورد حمایت همه گونه تسهیلات داده خواهد شد که به دول حامی و کمیته بینالمللی صلیب سرخ و جمعیتهای ملّی صلیب سرخ (هلال سرخ- شیر و خورشید سرخ) کشوری که در آنجا هستند و بهر سازمان دیگری که ممکن است به آنها کمک کند مراجعه نمایند. برای سازمانهای مختلف مزبور جهت این منظورهمه گونه تسهیلات در حدودی که ضروریات نظامی یا امنیت معلوم میدارد از طرف زمامداران فراهم خواهد گردید. علاوه بر بازدیدهای نمایندگان دول حامی و کمیته بینالمللی صلیب سرخ که در ماده ۱۴۳ پیشبینی شده دول بازداشتکننده یا اشغالکننده حتیالمقدور درمورد بازدیدهایی که نمایندگان سایر مؤسسات بهمنظور کمک معنوی یا مادی بخواهند از اشخاص مورد حمایت بکنند تسهیل خواهد کرد.