ماده۳۳قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۳۳ از ۱۵۹
لوازم و تشکیلات بهداری سیار که بهدست طرف مقابل بیفتد به زخمداران و بیماران تخصیص داده خواهد شد. ابنیه و لوازم و انبارهای مؤسسات ثابت بهداری مشمول حقوق جنگ خواهند بود ولی مادام که برای زخمداران و بیماران لازم باشند نباید به مصرف دیگری برسند معهذا فرماندهان نیروهای میدان جنگ میتوانند در صورت ضرورت جنگی فوری آنها را مورد استفاده قرار دهند مشروط بر اینکه قبلاً تدابیر لازم را برای آسایش زخمداران و بیماران که در آنجا پرستاری میشدند اتخاذ نمایند. لوازم و انبارهای موضوع این ماده را نباید عمداً از بین برد. ماده ۳۳- کشتیهای بازرگانی که تبدیل به ناوهای بیماربر شوند در تمام طول مدت مخاصمات نباید از صورت ناو بیماربر خارج شوند. ماده ۳۳- اعضا کارکنان بهداری و مذهبی که بهمنظور کمک به اسیران جنگی در اختیار دولت بازداشت کننده نگاهداشته میشوند اسیر جنگی شمردهنخواهند شد ولی باید لااقل از کلیه مزایا و حمایت این قرارداد برخوردار شوند و همچنین کلیه تسهیلات لازم برای آنان فراهم گردد که بتوانند باسیرانجنگی کمک طبی یا معاونت مذهبی نمایند. این اشخاص در حدود قوانین و مقررات نظامی دولت بازداشتکننده و تحت امر ادارات مربوطه باجرای وظائف طبی یا روحانی خود بنفع اسیرانجنگی که مرجحاً متعلق به نیروهای مسلح متبوع خودشان باشد بر طبق وجدان حرفهای خود ادامه خواهند داد. بعلاوه در اجرای مأموریت طبی یاروحانی خود از تسهیلات زیر برخوردار خواهند بود. الف- مجاز خواهند بود که اسیران جنگی موجود در دستهای کار یا در بیمارستانهای واقعه در خارج بازداشتگاه را در فواصل معین معاینه نمایند. دولتبازداشت کننده وسائل نقلیه لازم را برای این منظور در اختیار آنان خواهد گذاشت ب – در هر بازداشتگاهی ارشد پزشکان نظامی با رعایت قدمت توقف در درجه نظامی در قبال مقامات نظامی بازداشتگاهها مسئول کلیه عملیات کارکنان بهداری بازداشت شده خواهد بود. برای این منظور دولتهای متخاصم در بدو شروع مخاصمات قرار لازم را جهت انطباق درجات کارکنان بهداریخود به انضمام کارکنان جمعیتهای مذکور در #ماده ۲۶ قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بیماران نیروهای مسلحهنگام اردوکشی بین خود خواهند داد. پزشک مزبور و کشیشان عسکر در مورد کلیه مسائل مربوط بوظیفه خود حق مراجعه مستقیم فرماندهانمسئول بازداشتگاه خواهند داشت و مقامات مزبور باید همه گونه تسهیلات لازم را برای مکاتبات مربوط بهاین مسائل جهت آنان فراهم آورند. ج- کارکنانیکه نگاهداشته شدهاند اگر چه تابع انتظامات بازداشتگاه خود میباشند ولی نباید بانجام هیچ کاری که خارج از وظیفه طبی یا مذهبی آنانباشد مجبور شوند. دولتهای متخاصم در مدت مخاصمات قراری بین خود برای تعویض این قبیل کارکنان خواهند داد و طرز آن را معین خواهند نمود. هیچیک از مقررات بالا دولت بازداشتکننده را از تعهداتی که در زمینه بهداری و روحانی درباره اسیران جنگی بهعهده دارد معاف نمیسازد. ماده ۳۳- هیچ شخص مورد حمایت را نمیتوان برای خلافی که شخصاً مرتکب نشده باشد تنبیه کرد. تنبیهات دستهجمعی و همچنین هرگونه عمل تخویف یا تروریسم ممنوع است. غارت ممنوع است. اقدامات قصاصی درباره اشخاص مورد حمایت و اموال آن ممنوع است.