ماده۱۹قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۱۹ از ۱۵۹
مؤسسات ثابت و تشکیلات سیار اداره بهداری نباید تحت هیچ عنوان مورد حمله قرار گیرند بلکه باید در همه احوال توسط دولتهای متخاصم محترم شمرده و حمایت شوند. مؤسسات و تشکیلات مزبور چنانچه بهدست طرف متخاصم افتد مادام که دولت دستگیرکننده و وسائل پرستاری زخمداران و بیماران موجوده در مؤسسات و تشکیلات مزبور را تأمین نکرده باشد میتوانند بکار خود ادامه دهند مقامات صلاحیتدار مراقبت خواهند کرد که مؤسسات و تشکیلات بهداری مذکور در بالا حتیالامکان در جایی قرار داده شوند که حملاتی که احیاناً بههدفهای نظامی میشود برای آنها ایجاد خطر ننماید. ماده ۱۹- دول متخاصم باید در اسرع وقت ممکنه کلیه عوامل تشخیص هویت غریقان و زخمداران و بیماران و مردگان طرف متخاصم را که به دستشان افتادهاند ثبت نمایند. اطلاعات مزبور باید در صورت امکان شامل مطالب زیر باشد: الف- تعیین دولت متبوع آنان. ب- نوع خدمت یا شماره. ج- نام خانوادگی. د- نام یا نامهای کوچک. ه- تاریخ تولد. و- هرگونه اطلاعات دیگری که در کارت یا پلاک هویت مندرج است. ز- تاریخ و محل دستگیری. ح- اطلاعات مربوط به جراحات و بیماری یا علت فوت. اطلاعات فوق باید در اسرع وقت بدفتر اطلاعات موضوع ماده ۱۲۲ قرارداد ژنو مورخه ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجعبه معامله با اسیران جنگی ابلاغ شود ودفتر نامبرده اطلاعات مزبور را به توسط دولت حامی یا به توسط آژانس مرکزی اسیران جنگی برای دولت متبوعه اشخاص مذکور ارسال خواهد داشت. دول متخاصم اسناد فوت یا صورتهای متوفیات را که رسماً گواهی شده باشد تنظیم و از مجرای مذکور در بند بالا برای یکدیگر ارسال خواهند داشت همچنین نصف پلاک دولای هویت و یا در صورتی که پلاک هویت ساده باشد عین پلاک را با وصیتنامه یا هر سند دیگری که برای خانواده متوفیات دارای اهمیت باشد و وجوه نقدی و بهطور کلی تمام اشیایی را که بهخودی خود یا به اعتبار علائق محبت قیمتی باشد و روی اجساد مردگان یافت شود جمعآوری و از طریق همان دفتر برای یکدیگر ارسال خواهند داشت. این اشیا و همچنین اشیا مجهولالمالک در بستههای ممهور به انضمام اظهارنامهای حاوی کلیه توضیحات لازم جهت تشخیص هویت مالک متوفای آنها ارسال خواهد گردید صورت کامل محتویات هر بسته باید به آن بسته ضمیمه شود. ماده ۱۹- اسیران جنگی در اسرع وقت پس از آنکه دستگیر شوند باید به بازداشتگاههایی که نسبتاً از منطقه جنگ دور باشند اعزام شوند تا از خطربرکنار باشند. فقط اسیرانی را میتوان موقتاً در یک منطقه خطرناک نگاهداشت که بهعلت جراحات یا بیماری اعزام آنها بهجای دیگر خطرناکتر از اقامت در محل باشد. اسیران جنگی را نباید در زمانی که منتظر تخلیه از منطقه جنگند بی جهت در معرض خطر قرار داد. ماده ۱۹- حمایت بیمارستانها نباید قطع شود مگر در صورتیکه از حمایت مزبور گذشته از مقاصد نوعپرورانه برای ارتکاب اعمالی که جهت دشمنمضر باشد استفاده شود. معهذا این حمایت قطع نخواهد شد مگر پس از آنکه اخطاری با ضربالاجل در کلیه موارد مقتضی شده باشد و به آن ترتیب اثرنداده باشند. اینکه در بیمارستانهای مزبور زخمداران و بیماران نظامی معالجه شوند و یا اسلحه دستی و مهماتی که از آنان گرفته شده و هنوز به اداره مربوطه تحویل نشده در آنجا یافت شود در حکم اعمال مضره شمرده نخواهد شد.