ماده۲۱قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۲۱ از ۱۵۹
حمایت مؤسسات ثابت و تشکیلات سیار اداره بهداری نباید قطع شود مگر در صورتیکه مؤسسات و تشکیلات مزبور غیر از وظایف نوعپرورانه خود از حمایت مزبور جهت ارتکاب اعمالی که برای دشمن مضر باشد استفاده کرده باشند معهذا حمایت مزبور نباید سلب شود مگر پس از اخطاری که متضمن ضربالاجل مناسبی باشد و به آن اخطار ترتیب اثر داده نشده باشد. ماده ۲۱- دول متخاصم میتوانند از همت نوعپرورانه فرماندهان کشتیهای بازرگانی یا زورقهای تفریحی یا جهازات بیطرف استمداد کمک نمایند که بیماران و زخمداران و غریقان را در کشتی خود بپذیرند و تحت معالجه قرار دهند و همچنین اجساد متوفیات را بگیرند. جهازاتی که از هر قبیل بهاین استمداد پاسخ دهند و آنها که مرتجلاً زخمداران و بیماران و غریقان را جمعآوری کرده باشند از حمایت مخصوص تسهیلات جهت اجرای وظیفه تعاون خود بهرهمند خواهند شد. در هیچ موردی نمیتوان آنها را بهعلت حمل این قبیل اشخاص دستگیر کرد ولی نسبت به نقض بیطرفی که احتمالاً مرتکب شوند در معرض دستگیری باقی خواهند ماند مگر آنکه وعدههای عکس آن به آنان داده شده باشد. ماده ۲۱- دولت بازداشتکننده میتواند اسیران جنگی را بازداشت کند و میتواند به آنها قدغن کند که از حدود معینی از بازداشتگاه خود دورتر نروند ویا در صورتیکه بازداشتگاه محصور باشد از حصار آن عبور نکنند. سوای مقررات این قرارداد راجع بمجازاتهای جزایی و انتظامی نمیتوان اسیرانمزبور را زندانی کرد یا تحت نظر قرار داد مگر آنکه این اقدام برای حفظ سلامتی آنها ضرورت داشته باشد. و در هر حال این وضع نباید بیش از طول مدت موجود موجباتی که آن وضع را ایجاب کرده طول بکشد. اسیران جنگی را میتوان بعضاً یا تماماً بقید قول یا تعهد در صورتیکه قوانین کشور متبوعه آنان اجازه دهد آزاد ساخت. این اقدام خصوصاً در مواردیکه در بهبود وضع مزاجی آنان دخیل باشد بهعمل خواهد آمد ولی هیچ اسیری را نمیتوان مجبور کرد بقید قول یا تعهد قبول آزادی نماید. هر دولت متخاصم بهمحض شروع مخاصمات قوانین و مقرراتی را که بهموجب آن اتباع وی میتوانند بقید قول یا تعهد قبول آزادی نمایند به دولتطرف خود ابلاغ خواهد کرد. اسیرانی که بهموجب این قوانین و مقررات بقید قول یا تعهد آزاد میشوند مکلفند بقید شرافت شخصی خویش تعهداتی را که چه در قبال دولت متبوع خود و چه در قبال دولت بازداشت کننده تقبل کردهاند کاملاً ایفا نمایند. در این قبیل موارد دولت متبوع آنها نبایداز آنان هیچ خدمتی را که بر خلاف قول یا تعهد آنان باشد بخواهد یا قبول کند. ماده ۲۱- حمل و نقل زخمداران و بیماران کشوری و معلولین و زنان تازهزا که در روی زمین بهوسیله کاروانهای وسائط نقلیه یا قطارهای بیماربر و یا درروی دریا بهوسیله کشتیهای مخصوص حمل و نقل مزبور صورت میگیرد مانند بیمارستانها بشرح ماده ۱۸ محترم شمرده و حمایت خواهند شد و بااجازه دولت بهوسیله علامت مشخصه مذکور در ماده ۳۸ قرارداد ژنو مورخه ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی خود را نشان خواهند داد.