ماده۲۰قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۲۰ از ۱۵۹
کشتیهای بیمارستان که استحقاق حمایت قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بیماران و غریقان نیروهایمسلح روی دریا را دارند نباید از زمین مورد حمله قرار گیرد. ماده ۲۰- دول متخاصم مراقبت خواهند کرد که اموات تا حداکثری که اوضاع اجازه میدهد انفراداً به دریا افکنده شوند و قبلاً جنازهها مورد معاینه دقیق و صورت امکان مورد معاینه طبی قرار گیرند تا از فوت اطمینان حاصل و هویت آنها معلوم شود و بتوان گزارش آنرا داد. در صورتیکه متوفی دارای پلاک هویت دولا باشد نصف آن روی جنازه باقی خواهد ماند. در صورتیکه متوفیات به خشکی پیاده شوند مقررات قرارداد ژنو مورخ ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع به بهبود سرنوشت زخمداران و بیماران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی درباره آنان مجری خواهد شد. ماده ۲۰- تخلیه اسیران جنگی باید همیشه با انسانیت و در شرایطی نظیر شرایط نقل و انتقال قوای دولت بازداشتکننده صورت گیرد. دولت بازداشتکننده برای اسیران جنگی که تخلیه میشوند آب مشروب و غذا بمقدار کافی و همچنین ملبوس و پرستاری طبی لازم را تأمین خواهدکرد. بعلاوه کلیه احتیاطات مفیده را بهعمل خواهد آورد که در حین تخلیه امنیت داشته باشند و هر چه زودتر صورت اسیران تخلیه شده را تنظیم خواهد نمود. اگر لازم باشد که اسیران جنگی در مدت تخلیه از بازداشتگاههای موقت عبور کنند مدت اقامت آنها در این قبیل بازداشتگاهها حتیالامکان کوتاه خواهدبود. ماده ۲۰- کارکنانی که منظماً و منحصراً مأمور امور و اداره بیمارستانهای کشوری میشوند به انضمام کسانی که مأمور جستجو و برداشتن و حمل ومعالجه زخمداران و بیماران کشوری و معلولین و زنان تازهزا میباشند محترم شمرده و حمایت خواهند شد. کارکنان مزبور در اراضی اشغالی و مناطق عملیات نظامی بهوسیله کارت هویتی که سمت صاحب کارت را تصدیق کند و دارای عکس صاحب کارت ومهر منگنه مقام مسئول باشد معرفی خواهند گردید و در موقع خدمت بهوسیله بازوبندی که مهر شده و رطوبت در آن اثر نکند و به بازوی چپ نصب گردد شناخته خواهند شد. بازوبند مزبور توسط دولت داده خواهد شد و دارای علامت مذکور در ماده ۳۸ قرارداد ژنو مورخه ۱۲ اوت ۱۹۴۹ راجع ببهبود سرنوشت زخمداران نیروهای مسلح هنگام اردوکشی خواهد بود. هر نوع کارمند دیگر که مأمور اداره و امور بیمارستانهای کشوری باشند محترم شمرده خواهند شد و در حین انجام وظیفه حق حمل بازوبند مذکور دربالا را تحت شرایط این ماده خواهند داشت وظیفه محوله بهاین اشخاص در کارت هویت آنان قید خواهد شد. ریاست هر بیمارستان کشوری در هر زمان صورت صحیح کارکنان خود را باختیار مقامات صلاحیتدار دولت متبوع خود یا دولت اشغالکننده نگاهخواهد داشت.