آخوند خراسانی
محمدکاظم خراسانی، مؤلف «کفایة الأصول» — متنی که بیش از یک قرن است ستون فقرات آموزش اصول فقه است؛ و یکی از سه مرجعِ نجف که مشروطهٔ ایران را تأیید کردند.
حوزهی حقوقی
فقیهان و اصولیانی که مبانی فقهیِ قانون مدنی و کیفری از آثارشان برآمده.
محمدکاظم خراسانی، مؤلف «کفایة الأصول» — متنی که بیش از یک قرن است ستون فقرات آموزش اصول فقه است؛ و یکی از سه مرجعِ نجف که مشروطهٔ ایران را تأیید کردند.
محمدحسن نجفی، مؤلف «جواهر الکلام» — دانشنامهٔ چهلوسهجلدیِ فقه امامیه که سیودو سال نوشتنش طول کشید و هنوز مرجع نخستِ هر بحث فقهیِ تفصیلی است.
حسن بن یوسف بن مطهر حلی، مؤلف «قواعد الأحکام» و «تذکرة الفقهاء» — نخستین کسی که در فقه امامیه لقب «آیتالله» گرفت و در دربار ایلخانی، الجایتو را به تشیع گرواند.
شیخالطائفه، مؤلف «المبسوط» و دو کتاب از کتب اربعه — فقیهی که فقه امامیه را از پاسخهای موردی به دستگاهی نظاممند و استدلالی بدل کرد و حوزهٔ نجف را بنیاد نهاد.
مؤلف «المکاسب» و «فرائد الأصول» — فقیهی که روشِ استدلالِ فقهی را دقیقتر و منظمتر کرد؛ بحثهای او دربارهی بیع و شروط، مبنای بسیاری از مواد قانون مدنی ایران است.
نجمالدین جعفر بن حسن حلی، مؤلف «شرائع الاسلام» — کتابی که ساختارِ چهارگانهی فقه امامیه را تثبیت کرد و قرنها بعد یکی از منابع اصلیِ تدوین قانون مدنی ایران شد.