روایتی مستند از یک زندگی اثرگذار
حسن بن یوسف بن مطهر حلی، مؤلف «قواعد الأحکام» و «تذکرة الفقهاء» — نخستین کسی که در فقه امامیه لقب «آیتالله» گرفت و در دربار ایلخانی، الجایتو را به تشیع گرواند.
ادامه مطلبفقه امامیه، اصول فقه
حسن بن یوسف بن مطهر حلی، مؤلف «قواعد الأحکام» و «تذکرة الفقهاء» — نخستین کسی که در فقه امامیه لقب «آیتالله» گرفت و در دربار ایلخانی، الجایتو را به تشیع گرواند.
آغاز آشنایی با میراث علامه حلی: قواعد الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام
حسن بن یوسف بن مطهر حلی، مؤلف «قواعد الأحکام» و «تذکرة الفقهاء» — نخستین کسی که در فقه امامیه لقب «آیتالله» گرفت و در دربار ایلخانی، الجایتو را به تشیع گرواند.
ادامه مطلبتولد در حلّه
دوره فعالیت و اثرگذاری
قواعد الأحکام فی معرفة الحلال و الحرام
درگذشت
جمالالدین حسن بن یوسف بن مطهر حلی، خواهرزادهٔ محقق حلی و شاگرد او بود. آنچه دایی آغاز کرده بود — نظمدادن به فقه امامیه — او گسترد و تثبیت کرد.
در ۲۹ رمضان ۶۴۸ هجری قمری در حلّهٔ عراق زاده شد و در ۲۱ محرم ۷۲۶ درگذشت. حدود ۷۸ سال زیست و در این مدت آثاری در فقه، اصول، کلام و منطق نوشت که شمارشان از صد عنوان گذشته است.
حدود سال ۷۰۵ به دعوت دربار ایلخانی به ایران آمد و در مناظرههایی که آنجا برگزار شد، الجایتو (سلطان محمد خدابنده) را به تشیع دوازدهامامی گرواند — رویدادی که در گسترش تشیع در ایران نقطهٔ عطف است.
در سنتهای حقوقی، معمول است که متونِ رسمی بر اجماع تأکید کنند و اختلاف را کمرنگ. کاری که علامه در مختلف الشیعة کرد برعکس بود: اختلافها را جمع و ثبت کرد.
ارزش این کار روششناختی است. وقتی میدانی در یک مسئله چند نظر وجود دارد و مبنای هرکدام چیست، دیگر نمیتوانی یک نظر را بیدلیل «حکمِ شرع» بنامی. همین منطق است که در حقوق امروز پشتِ «نظر مشهور» و «نظر مخالف» در تحلیل مواد قانون نشسته — و چیزی است که قانون مدنی در چند جا ناچار میان آنها انتخاب کرده است.
مسیرهای موضوعی برای ادامه مطالعه در تالار مشاهیر.