ماده۱۴قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۱۴ از ۱۵۹
با توجه به مقررات ماده فوق زخمداران و بیماران یک دولت متخاصم که بهدست طرف میافتند اسیر جنگی بوده و قواعد حقوق بشر مربوطبه اسیران جنگی درباره آنان معتبر خواهد بود. ماده ۱۴- هر کشتی جنگی یا دولت متخاصم میتواند تسلیم زخمداران و بیماران و غریقانی را که در ناوهای بیماربر و کشتیهای بیماربر جمعیتهای امدادی یا شخصی باشند و همچنین در کشتیهای بازرگانی و زورق و جهازات دیگر از هر ملیتی باشند خواستار شود مشروط بهاینکه حال مزاجی زخمداران و بیماران اجازه تسلیم آنان را بدهد و کشتی جنگی مزبور دارای تأسیساتی که معالجه کافی برای آنان تأمین کند. ماده ۱۴- اسیران جنگی در همه احوال ذیحق بحرمت شخص و شرافت خویش میباشند. ژبا زنان باید با کلیه احتراماتی که لازمه جنس آنانست رفتار شود و در هر حال باید از همان معامله مساعدی که در حق مردان اعطا یشود برخوردارگردند. اسیران جنگی استعداد کشوری خود را بهنحوی که هنگام اسارت موجود بوده حفظ میکنند و دولت بازداشتکننده نباید اعمال استعداد مزبور را درخاک خود یا در خارج محدود سازد مگر در حدودی که اسارت اقتضا کند. ماده ۱۴- کمیسیونهای پزشگی[پزشکی] مختلط به طور دائم انجام وظیفه خواهند کرد و هر بازداشتگاه را در فواصلی که کمتر از ششماه نباشد سرکشی خواهند کرد. ماده ۱۴- دول متعاهد در زمان صلح و دول متخاصم پس از شروع جنگ میتوانند در خاک خود و در صورت لزوم در اراضی اشغالی نواحی و نقاط بهداری و امنیت ایجاد و تشکیلات آنرا طوری بدهند که زخمداران و بیماران و معلولین و پیران و اطفال کمتر از ۱۵ سال و زنانباردار و مادران اطفالکمتر از هفت سال را از اثرات جنگ پناه دهند. دول ذیربط میتوانند بهمحض شروع جنگ و در حین جنگ بین خود موافقتنامههایی برای شناسایی نقاط و مناطقی که دایر ساختهاند منعقد نمایندبرای این منظور ممکن است طرح موافقتنامه پیوست این قرارداد را با تغییراتی که لازم بدانند بهموقع اجرا گذارند. از دول حامی و کمیته بینالمللی صلیب سرخ دعوت میشود که برای تسهیل ایجاد و شناسایی نقاط و نواحی مزبور وساطت و کمک نمایند.