ماده۱۲قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۱۲ از ۱۵۹
اعضا نیروهای مسلح و سایر اشخاص مذکور در ماده ذیل که مجروح یا بیمار شوند در همه احوال مورد احترام و حمایت قرار گیرند. دولت متخاصمی که آنان را در اختیار خود دارد باید بدون هیچگونه تمایز ناشیه از جنس و نژاد و ملیت و مذهب و عقاید سیاسی یا هیچ جهت دیگری آنها را مورد معالجه و پرستاری قرار دهد. هرگونه دست درازی به حیات شخص آنان منجمله قتل محتضران قتل عام و شکنجه و اجرای آزمایشهای بیولوژی درباره آنان و رها کردن آنان بدون کمک پزشکی یا پرستاری باسبق تصمیم و یا قراردادن آنان در معرض مخاطرات سرایت یا ابتلای امراض کهآن مخاطرات عمداً برای همین منظور ایجاد شده باشد اکیداً ممنوع است. تقدیم نوبت معالجه فقط بعلل طبی مجاز است. با زنان با کلیه احترامات خاصی که لازمه جنس آنان است رفتار خواهد شد. دولت متخاصمی که مجبور شود زخمداران و بیماران را برای طرف متخاصم خود رها کند باید تا حدی که مقتضیات نظامی اجازه دهد قسمتی از مأمورین بهداری و لوازم طبی خود را برای معالجه آنان باقی گذارد. ماده ۱۲- در صورت اشغال اراضی که شامل مناطق بهداری باشد مناطق مزبور باید کماکان محترم شمرده شوند و به همان عنوان بکار روند. ماده ۱۲- اعضا نیروهای مسلح و سایر اشخاص مذکور در ماده ذیل که مجروح یا بیمار یا غرقه شوند باید در همه احوال مورد احترام و حمایت قرارگیرند و این نکته محرز است که عنوان غرق در مورد هرگونه غرقی اعم از هر نوع کیفیّات وقوع آن منجمله فرود آمدن اجباری هواپیما در دریا یا سقوط در دریا معتبر خواهد بود. دولت متخاصمی که اشخاص مذکور را در اختیار دارد بدون هیچگونه تبعیض ناشیه از جنس و نژاد و ملیت و مذهب و عقاید سیاسی یا هیچ جهت دیگری با آنها بهانسانیت رفتار و از آنها پرستاری خواهد کرد. هرگونه دست درازی به حیات و شخص آنان منجمله قتل محتضران قتل و عام و شکنجه و اجرای آزمایشهای بیولوژی درباره آنان و رها کردن آنان بدون کمک پزشکی یا پرستاری با سبق تصمیم و یا قرار دادن آنان در معرض مخاطرات سرایت یا ابتلای امراض که آن مخاطرات عمداً برای همین منظور ایجاد شده باشد اکیداً ممنوع است. تقدیم نوبت معالجه فقط بهعلل فوریت طبی مجاز است. با زنان با کلیه احترامات خاصی که لازمه جنس آنانست رفتار خواهد شد. ماده ۱۲- اسیران جنگی در اختیار دولت دشمن میباشند نه در اختیار اشخاص یا نیروهایی که آنها را اسیر کردهاند. قطع نظر از مسئولیتهای شخصیکه ممکن است موجود باشد دولت بازداشتکننده مسئول معاملهای است که با اسیران مزبور میشود. دولت بازداشتکننده نمیتواند اسیران جنگی را بهدولت دیگری انتقال دهد مگر آنکه آن دولت عضو قرارداد باشد آنهم پس از آنکه مطمئن شود کهدولت مزبور مایل و قادر باجرای قرارداد است. وقتی که اسیران بدینطریق انتقال یابند مسئولیت اجرای قرارداد در تمام مدتی که اسیران سپرده بهدولت مزبورند بهعهده آن دولت خواهد بود. معهذا در صورتیکه دولت مزبور از تعهد خود در اجرای مقررات قرارداد در هر قسمت مهم آن تخلف کند دولتی که اسیران جنگی را انتقال داده یابد بوصول اخطار دولت حامی اقدامات مؤثری برای اصلاح وضع بهعمل آورد و یا اعاده اسیران جنگی را تقاضا کند چنین تقاضایی حتمیالاجراست: ماده ۱۲- دولت بازداشتکننده مکلف است آرا کمیسیون پزشگی[پزشکی] مختلط را در ظرف سه ماه از تاریخ ابلاغ بهموقع اجرا گذارد. ماده ۱۲- دولتهای حامی در کلیه مواردی که از لحاظ منافع اشخاص مورد حمایت مفید بداند منجمله در صورت بروز اختلاف بین دول متخاصم درباب اجرا یا تفسیر مقررات این قرارداد در حل اختلاف وساطت خواهند کرد. برای این منظور هر یک از دول حامی میتواند بنا بردعوت یک طرف متخاصم یا رأساً بهدولتهای متخاصم پیشنهاد کند که مجلسی از نمایندگان خود ومخصوصاً از مقامات مسئول سرنوشت اشخاص مورد حمایت احیاناً در خاک بیطرفی که بمناسبت انتخاب شده باشد تشکیل دهند. دولتهای متخاصممکلفند به پیشنهادهایی که در این زمینه دریافت میدارند ترتیب اثر دهند. دول حامی میتوانند عندالاقتضا یکی از شخصیتهای یک دولت بیطرف یاشخصیتی را که از طرف کمیته بینالمللی صلیب سرخ بنمایندگی معین شده باشد برای شرکت در مجلس مزبور جهت تصویب دول متخاصم پیشنهادنمایند. ماده ۱۲- در صورت اشغال اراضی که حاوی مناطق بهداری و امنیت باشند مناطق مزبور باید کماکان محترم شمرده شوند و بههمان منظور مورداستفاده قرار گیرند. معهذا دولت اشغالکننده میتواند پس از تأمین سرنوشت اشخاصی که در آن مناطق جمعآوری شده بودند مورد استفاده مناطق مزبور را تغییر دهد.