ماده۴۰قانون تأمین مالی تولید و زیر ساختهاماده ۴۰ از ۴۶
به دستگاههای اجرائی اجازه داده میشود با استفاده از آوردههای نقدی و غیرنقدی خود در قالب انواع قراردادهای مشارکت عمومی و خصوصی نظیر ساخت، بهرهبرداری و واگذاری (بی.اُ.تی)، تأمین منابع مالی، ساخت، تملک و بهرهبرداری، (بی.اُ.اُ)، طرح و ساخت کلید در دست (ای.پی.سی.اِف)، ساخت، بهرهبرداری و مالکیتِ واگذاری (بی.اُ.اُ.تی)، ساخت و اجاره و واگذاری (بی.ال.تی) احیا، بهرهبرداری و انتقال (ار.اُ.تی)، ساخت و اجاره و بهرهبرداری (بی.اِل.اُ) و سایر روشهای مصوب شورا با پیشبینی شرایط رقابتی از طریق برگزاری مزایده یا مناقصه نسبت به اجرای مشارکتی طرحهای انتفاعی یا طرحهای تولیدی و زیربنایی با بخشهای غیردولتی اقدام نمایند.
قرارداد مشارکت عمومی و خصوصی، قراردادی بلندمدت و نتیجه محور است که طبق آن سرمایهگذار تعهد میکند با توان فنی و مالی خود، محصول (کالاها یا خدمات) مندرج در وظایف قانونی طرف عمومی (سرمایه پذیر) را تأمین کند و بازگشت اصل و سود آوردههای سرمایهگذار از محل منافع دوره بهرهبرداری (ارائه محصول) و حسب ضرورت انواع حمایتهای طرف عمومی انجام میشود.
آییننامه اجرائی این ماده از جمله تعیین شرایط رقابتی ظرف سه ماه از لازمالاجرا شدن این قانون، برای دستگاههای اجرائی با پیشنهاد شورا به تصویب هیئت وزیران میرسد.