رأی وحدت رویه شماره ۶۲۲رأی وحدت رویه شماره ۶۲۲ مورخ ۱۳۷۶/۱۱/۲۱ هیأت عمومی دیوان عالی کشور

مقررات ماده (۱۸) قانون تشکیل دادگاه‌های عمومی و انقلاب مصوب سال ۷۳ تضمینی است در جهت تأ‌مین صحت آراء محاکم و عاری بودن احکام از اشتباه و مستفاد از بند (۲) ماده (۱۸) قانون مزبور به قرینه جمله شرطیه مندرج در قسمت اخیر آن این است که اشتباه در رأی صادره آن چنان واضح و بین باشد که چنانچه به قاضی صادرکننده رأی تذکر داده شود موجب تنبّه وی گردد لیکن حتمیت لزوم تذکر به قاضی صادرکننده رأی و حصول تنبّه او از آن استنباط نمی‌شود همین‌قدر که قاضی دیگری که شأ‌ناً و قانوناً در مقامی است که می‌تواند بر اجرای صحیح قوانین نظارت نماید پی به اشتباه رأی صادره ببرد و مطلب را کتباً و مستدلاً عنوان کند مرجع تجدیدنظر را رأساً به اعمال مقررات تبصره ذیل ماده (۱۸) مکلف می‌نماید.