ماده۲۳قانون مجازات اسلامیمصوب ۱۳۹۲ · ماده ۲۳ از ۷۲۸
دادگاه میتواند فردی را که به حد، قصاص یا مجازات تعزیری محکوم کرده است، با رعایت شرایط مقرر در این قانون، متناسب با جرم ارتکابی و خصوصیات وی به یک یا چند مجازات از مجازاتهای تکمیلی بندها و تبصرههای این ماده محکوم نماید. الف- اقامت اجباری در محل معین ب- منع از اقامت در محل یا محلهای معین پ- منع از اشتغال به شغل، حرفه یا کار معین ت- انفصال از خدمات دولتی و عمومی ث- منع از رانندگی با وسایل نقلیه موتوری و یا تصدی وسایل موتوری ج- منع از داشتن دستهچک و یا اصدار اسناد تجارتی چ- منع از حمل سلاح ح- منع از خروج اتباع ایران از کشور خ- اخراج بیگانگان از کشور د- الزام به خدمات عمومی ذ- منع از عضویت در احزاب، گروهها و دستجات سیاسی یا اجتماعی ر- توقیف وسایل ارتکاب جرم یا رسانه یا مؤسسه دخیل در ارتکاب جرم ز- الزام به یادگیری حرفه، شغل یا کار معین ژ- الزام به تحصیل س- انتشار حکم محکومیت قطعی
مدت مجازات تکمیلی بیش از دو سال نیست مگر در مواردی که قانون به نحو دیگری مقرر نماید.
چنانچه مجازات تکمیلی و مجازات اصلی از یک نوع باشد، فقط مجازات اصلی مورد حکم قرار میگیرد.
آیین نامه راجع به کیفیت اجرای مجازات تکمیلی ظرف شش ماه از تاریخ لازم الاجراء شدن این قانون توسط وزیر دادگستری تهیه میشود و به تصویب رییس قوه قضاییه میرسد.
آرا، نظریهها و نشستهای مرتبط با این ماده
- وحدت رویهشماره ۸۸۰۱۴۰۵/۰۵/۲۰
رأی وحدت رویه شماره ۸۸۰ مورخ ۱۴۰۵/۰۵/۲۰ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
تعیین مجازات ممنوعالخروجی مرتکبین جرایم حمل و نگهداری موادمخدر
- نظریهشماره ۷/۱۴۰۲/۳۳۲۱۴۰۲/۱۰/۳۰
امکان اعتراض نسبت به آرای صادره در پروندههای حجاب
اداره کل حقوقی قوه قضائیه
الف- مطابق مواد 427 و 428 قانون آیین دادرسی کیفری مصوب 1392 معیار تجدید نظر یا فرجامخواهی از آراء کیفری، «مجازات قانونی جرم» است؛ بنابراین اگر جرم ارتکابی از ج…