قائلین به این نظر معتقدند که ارسال الکترونیکی رأی از طریق دفاتر خدمات قضایی جانشین تسلیم فیزیکی رأی به دفتر دادگاه است و فلسفه ماده ۴۸۵ کاملاً از این طریق تأمین میشود. مبانی قانونی و استنادات اصلی اکثریت به این شرح میباشد:
۱. قانون تجارت الکترونیکی و ارزش داده پیام: مواد ۶، ۷ و ۸ قانون تجارت الکترونیک به روشنی بیان میکند که داده پیام در حکم نوشته است، داده پیام در حکم اصل سند است، مشروط بر قابلیت دسترسی و امکان استعلام اصالت، در نتیجه وقتی رأی داور توسط خود او بر سامانه ارسال میشود این رأی در حکم اصل رأی است.
۲. ممنوعیت موازی کاری: به موجب آییننامه دادرسی الکترونیک و ممنوعیت موازی کاری کاغذی و مواد ۳ و ۴ آییننامه استفاده از سامانههای رایانهای و مخابراتی (اصلاحیه ۱۴۰۱) اسناد و اوراق الکترونیکی را کافی و معتبر شناخته شده است و اقدامات موازی غیر الکترونیکی ممنوع اعلام شده است. بنابراین دادگاه نمیتواند در کنار ارسال الکترونیکی تسلیم نسخه کاغذی به دفتر دادگاه را تکلیف قرار دهد.
۳. نقش دفاتر خدمات قضایی: وظیفه تطبیق اسناد با اصل احراز هویت تبدیل اسناد به سند الکترونیکی و ارسال آنها با دفتر خدمات قضایی است به همین دلیل فلسفه تسلیم رأی، یعنی خروج رأی از دست داور و ارائه به مرجع رسمی با ارسال از طریق دفاتر به طور کامل محقق میشود.
۴. تحول دادرسی و ضرورت تفسیر قانون: در بستر زمان طبق این قاعده ماده ۴۸۵ در سال ۱۳۷۹ نگارش شده زمانی که هیچ مفهوم دادرسی الکترونیکی وجود نداشت. قانون باید در بستر زمان وضع و اجرای خود تفسیر شود. همانگونه که اظهارنامه چک دادخواست لوایح اوراق قضایی و حتی ابلاغها الکترونیکی شدهاند رأی داور نیز از این قاعده مستثنا نیست.
۵. فلسفه داوری و کاهش تشریفات: داوری نهادی برای سرعت کاهش هزینهها کاهش تشریفات کاهش مراجعات حضوری است الزام داور به ارائه حضوری اصل رأی با این فلسفه در تضاد است و فرآیند داوری را پیچیده و پرهزینه میکند.
۶. استدلالهای محتوایی و فنی: انتساب رأی به داور در بستر الکترونیکی قویتر است امروزه داور در سامانه سنا احراز هویت میشود امضای الکترونیکی با ثبتنام احراز هویت شده دارد، ارسال رأی با مشخصات کامل وی ثبت میشود. بنابراین احتمال جعل یا انتساب نادرست بسیار کمتر از نسخه کاغذی است چراکه امکان جعل امضا یا تغییر در نسخه فیزیکی بیشتر است. در نسخه الکترونیک سابقه ارسال کد رهگیری تاریخ و مهر سامانه وجود دارد که هرگونه جعل را بسیار دشوار میکند. در ضمن در صورت ادعای جعل داور یا طرفین میتوانند اصل رأی را بعداً ارائه کنند. قانون تجارت الکترونیک پیشبینی کرده است که در صورت ادعا اصل سند قابل مطالبه است. پس ارائه پیشینی اصل رأی لازم نیست ارائه پسینی در صورت اختلاف امکان پذیر است.
۷. نظارت مؤثر: امکان نظارت دادگاه بدون نسخه فیزیکی وجود دارد لذا برای نظارت در تعیین مهلت صدور رأی، تشخیص اعتبار ابلاغ بررسی جهات ابطال بررسی شرایط رأی نسخه الکترونیکی کفایت میکند.
۸. استدلالهای سیاستگذاری و ساختاری: سیاست کلی قوه قضاییه حرکت به دادرسی تمام الکترونیک بر اساس سند تحول قضایی برنامه هفتم توسعه تکلیف قوه به ۱۰۰ الکترونیکیسازی تا پایان برنامه دستورالعمل هوشمندسازی فرایندها میباشد بنابراین اولویت قوه قضاییه حذف کامل اسناد کاغذی و جایگزینی آنها با نسخه الکترونیکی است.
۹. استفاده از تجربه موفق: مانند سایر فرآیندها از جمله اظهار نامه چک نیابت قضایی ابلاغ دادخواست و…. در الکترونیکی کردن مسیرهای قانونی رأی داوری نیز باید در این مسیر قرار گیرد.
بنابراین «تسلیم رأی به دفاتر خدمات در حکم تسلیم به دفتر دادگاه است و تحویل اصل رأی به دفتر دادگاه ضرورتی ندارد.»