ماده۵۲قانون مجازات عمومی (منسوخ — مصوب ۱۳۰۴)مصوب ۱۳۰۴ · ماده ۵۴ از ۳۰۶
(منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷) – مرور زمان اجرای احکام قطعی را موقوف میکند و مدت آن به قرار زیر است: ۱ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– بیست سال برای حکم اعدام و حبس دائم. ۲ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– پانزده سال برای حبس جنائی درجه یک و دو. ۳ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– ده سال برای احکام حبس جنحهای که مدت آن بیش از یک سال باشد. ۴ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– پنج سال برای سایر احکام جنحهای. ۵ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– دو سال برای احکام خلافی. ۶ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– پنجسال در مورد مجازاتها و اقدامات تامینی که مستقلا مورد حکم قرار میگیرند هر گاه اقدام تامینی ضمن حکم مجازات مقرر شده باشد تابع مرور زمان مجازات خواهد بود. ۷ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– سه سال در مورد حبس در دارالتادیب و حبس در زندان کانون اصلاح و تربیت مرور زمان سایر اقدامات تامینی مربوط به اطفال نیز سه سال است مشروط به اینکه سن محکومعلیه به ۱۸ سال تمام نرسیده باشد. ماده ۵۲- هرگاه تعقیب جرم به عمل آمده و حکم مجازات نیز صادر شده ولی غیر مجری مانده باشد حکم مجازات مزبور در مورد خلاف بعد از دوسال و در مورد جنحه بعد از پنج سال و در مدت جنایت بعد از پانزده سال از روز صدور بلااثر خواهد بود و دیگر مجری نخواهد شد لیکن نتایج آن از قبیل محرومیت از حقوق باقی خواهد بود.