ماده۴۵قانون مجازات عمومی (منسوخ — مصوب ۱۳۰۴)مصوب ۱۳۰۴ · ماده ۴۶ از ۳۰۶
(منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷) – در مورد جنحه و جنایت دادگاه در صورت احراز کیفیات مخفف میتواند مجازات را کمتر از میزانی که به موجب قانون باید حکم دهد به شرح ماده ۴۶ معین کند. کیفیات مخفف که ممکن است موجب تخفیف مجازات بشود علل و جهاتی است از قبیل: ۱ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– گذشت شاکی یا مدعی خصوصی. ۲ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– اظهارات و راهنمائیهای متهم که در شناختن شرکاء و معاونان جرم یا کشف اشیائی که از جرم تحصیل شده موثر باشد. ۳ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– اوضاع و احوال خاصی که متهم تحت تاثیر آنها مرتکب جرم شده است از قبیل رفتار و گفتار تحریکآمیز مجنیعلیه یا وجود انگیزه شرافتمندانه در ارتکاب جرم. ۴ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– اعلام متهم قبل از تعقیب و یا اقرار او در مرحله تحقیق که موثر در کشف جرم باشد. ۵ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– وضع خاص شخص و یا حسن سابقه متهم. ۶ (منسوخ ۱۳۵۲/۰۳/۰۷)– اقدامات یا کوشش متهم به منظور تخفیف اثرات جرم و جبران زیان ناشی از آن.
دادگاه مکلف است جهات و دلائل تخفیف مجازات را در احکام صریحاً قید کند.
در مواردی که نظیر کیفیات مخفف مذکور در این ماده در مواد خاصی پیشبینی شده باشد دادگاه نمیتواند به موجب همان کیفیت دوباره مجازات متهم را تخفیف دهد.