ماده۸قانون مجازات مرتکبین قاچاق (منسوخ — مصوب ۱۳۱۲)مصوب ۱۳۱۲ · ماده ۷ از ۴۶
(منسوخ ۱۳۵۳/۱۲/۲۹) – کسی که جریمه از او گرفته شده یا برای وصول آن بازداشت شده میتواند در صورتی که منکر ارتکاب قاچاق باشد تا ده روز پس از پرداخت جریمه یا ده روز پس از تاریخ بازداشت با رعایت مسافت قانونی به دادگاه دادگستری مراجعه نماید در این صورت اداره مامور وصول درآمد پرونده امر را به دادگاه فرستاده و در صورتی که به موجب حکم قطعی بزهکار نبودن شاکی ثابت شده عین مال یا بهای آن (در صورتی که بهای مال گرفته شده باشد) و جریمه گرفته شده رد خواهد شد و هرگاه ارتکاب شاکی به بزه قاچاق ثابت شد دادگاه او را به کیفر حبس مقرر برای بزهکاران قاچاق و صدی سی علاوه از جریمه مقرر محکوم خواهد کرد. در مورد این ماده چنانچه مراجعهکننده به دادگاه در جلسه مقرر برای رسیدگی حاضر نشود و دادخواست او به درخواست اداره مامور وصول درآمد ابطال گردد تجدید دادخواست او فقط در ظرف ده روز پس از ابلاغ قرار ابطال برای یک مرتبه ممکن خواهد بود.
مرتکبین که به تادیه بهای مال از بین رفته و جریمه قادر نباشند علاوه بر حبس مقرر در این قانون در مقابل هر ده ریال یک روز حبس خواهند شد ولی مدت حبس بابت جریمه و بهای مال از بین رفته با احتساب مدت بازداشت نباید از ۵ سال تجاوز نماید.
در صورت صدور حکم به تبرئه متهم رد کالای ضبطی یا بهای آن و جرائم وصولی موکول خواهد بود به قطعیت حکم و خاتمه یافتن مرحله فرجامی آن ولیکن شاکی پس از صدور حکم پژوهشی دائر بر تبرئه او آزاد میشود.
ادارات مامور وصول درآمد مکلفند به کسی که برای اخذ جریمه بازداشت میشود کتباً ابلاغ کنند که در صورت انکار ارتکاب تا ده روز با رعایت مسافت قانونی میتواند به دادگاه دادگستری مراجعه کند والا حق شکایت او ساقط خواهد شد.
برای اشخاصی که کالای غیر مجاز را منظماً به گمرک وارد میکنند و اداره نامبرده طبق تبصره ماده ۹۵ آییننامه گمرک کالای مذکور را ضبط میکند مدت مراجعه به دادگاه دادگستری از تاریخ اعلام ضبط چهار ماه است و اگر در مدت مزبور از طرف صاحب مال مراجعه به دادگاه نشد حق مراجعه او ساقط خواهد شد.