ماده۴قانون مالیاتهای مستقیم (منسوخ — مصوب ۱۳۴۵)مصوب ۱۳۴۵ · ماده ۴ از ۳۲۴
درآمد مشمول مالیات عبارتست از حقوق اعم از مقرری یا مزد یا حقوق اصلی (بدون وضع کسور) و مزایای مربوط به شغل از قبیل پاداش، فوقالعادهها و حق حضور در جلسات حق کشف ناشی از خدمت مرجوعه، مسکن، اتومبیل اختصاصی و نظایر آن به طور مستمر یا غیرمستمر پس از کسر معافیتهای مقرر در این قانون.
درآمد غیرنقدی مشمول مالیات حقوق به شرح زیر تقویم و محاسبه میشود. ۱- مسکن با اثاثه و یا بدون آن پانزده درصد مقرری یا مزد یا حقوق اصلی. ۲- اتومبیل اختصاصی با راننده و سوخت و یا بدون آنها پنج هزار ریال در ماه. ۳- سایر درآمدهای غیرنقدی که موضوعاً به پیشنهاد وزارت دارائی و تشخیص هیات وزیران به عنوان مزایا شناخته میشود معادل قیمت تمام شده برای پرداخت کننده حقوق.
وجوهی که علاوه بر حقوق بابت حق بیمه یا حقوق بازنشستگی یا پسانداز و امثال آن از طرف کارفرما منظور میگردد تا بعداً عاید کارمند یا کارگر شود مشروط بر اینکه از پانزده درصد مقرری یا حقوق اصلی و مزایای مستمر تجاوز نکند جزو درآمد مشمول مالیات محسوب نخواهد شد و در صورتی که از پانزده درصد مزبور تجاوز نماید مازاد مشمول مالیات خواهد بود. مگر در مواردی که بنا به پیشنهاد وزارت دارائی و تصویب هیات وزیران تعیین میشود که در هر صورت حداکثر از بیست درصد تجاوز نخواهد کرد، کارفرما مکلف است وجوه مزبور را در حساب مخصوصی در یکی از بانکهای ایرانی یا موسساتی که با کسب مجوز قانونی به این منظور تشکیل میشوند نگاهداری نماید و یا به مصرف خرید اوراق قرضه دولتی یا اسناد خزانه برساند وگرنه مشمول مالیات خواهد بود.