ماده۱۳قانون استخدام ارتش جمهوری اسلامی ایران (قانون استخدام نیروهای مسلح شاهنشاهی ایران) (مصوب ۱۳۳۶)مصوب ۱۳۳۶ · ماده ۱۳ از ۱۲۶
بدون کار وضع افسر و یا کارمندیست که به علل زیر موقتاً از کار برکنار گردد: بند ۱ (اصلاحی ۱۳۵۶/۰۲/۲۸)- در صورت صدور کیفر خواست به اتهام ارتکاب جنایت عمدی از تاریخ اعلام دادسرا به قسمت مربوط به متهم اعم از اینکه کیفر خواست از دادسرای عمومی و یا دادسرای اختصاصی صادر شده باشد.
هرگاه متهم به تعلیق یا بدون کاری خود اعتراض کند دادگاه صالح اعم از عمومی یا اختصاصی با رعایت تبصره ۳ ماده ۱۹ قانون مجازات عمومی رسیدگی کرده حکم مقتضی صادر مینماید. در صورت صدور حکم به رفع تعلیق یا بدون کاری از تاریخ صدور حکم متهم از بدون کاری یا تعلیق خارج خواهد گردید.
کلیه دادسراهای عمومی و اختصاصی مکلفند حسب مورد صدور کیفر خواست یا تصمیم دادگاه مبنی بر رفع تعلیق یا بدون کاری را به اداره دادرسی نیروهای مسلح شاهنشاهی و قسمت مربوط به متهم اعلام دارند. ۲ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورت محکومیت قطعی به حبس در مواردی که طبق قانون دادرسی و کیفر ارتش مستلزم اخراج نباشد برای تمام مدت حبس که مورد حکم واقع گردیده اعم از اینکه حبس مزبور قبل از قطعیت حکم باشد یا بعد از آن.
محکومین به حبس با خدمت و همچنین محکومین به حبس عادی در مواردی که برابر مقررات ماده ۴۲۱ قانون دادرسی و کیفر ارتش زندان آنان به حبس با خدمت تبدیل گردد مشمول مقررات این بند نخواهند بود. ۳ (اصلاحی ۱۳۴۴/۰۴/۱۵)- در صورتی که در اثر عدم پرداخت محکوم به یا بدهی منجر به صدور اجراییه زندانی گردد برای مدت حبس. ۴- در صورتی که تنبیه انتظار خدمت موثر واقع نشده و طبق مواد ۱۱۶ و ۱۱۷ این قانون بدون کار گردد.