ماده۹۹قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۹۹ از ۱۵۹
هیچ اسیر جنگی را نمیتوان بهواسطه عملی تعقیب یا محکوم کرد که آن عمل بهموجب قوانین دولت بازداشتکننده یا بهموجب حقوقبینالمللی که در تاریخ ارتکاب آن عمل معتبر است مصرحاً ممنوع نباشد. هیچ فشار روحی یا بدنی نباید بهمنظور اعتراف بهعمل مورد اتهام باسیر جنگی وارد آید. هیچ اسیر جنگی را نمیتوان محکوم نمود مگر آنکه وسیله دفاع داشته باشد و یکنفر مدافع ذیصلاحیت باو معاونت کند. ماده ۹۹- هر محل بازداشت تحت امر یک افسر یا کارمند مسئول که از بین نیروهای نظامی منظم یا از کادر اداری کشوری منظم دولت بازداشتکنندهانتخاب شده باشد قرار داده خواهد شد. افسر یا کارمند فرمانده محل بازداشت متن این قرارداد را به زبان یا بهیکی از زبانهای رسمی نزد خود خواهدداشت و مسئول اجرای آن خواهد بود. مقررات این قرارداد و آییننامههای اجرایی آن بمأمورین مراقبت آموخته خواهد شد. #متن این قرارداد و متن موافقت نامههای اختصاصی که بر طبق این قرارداد منعقد میشود در داخل محل بازداشت به زبانی که بازداشتیان بفهمند اعلانخواهد شد و یا به کمیته بازداشتیان تسلیم خواهد گردید. آییننامهها و امریهها و اخطارها و آگهیها از هر قبیل باید به زبانی که بازداشتیان بفهمند به آنان ابلاغ و در داخل محل بازداشت اعلان شود. کلیه اوامر و دستورهایی که انفراداً به بازداشتیان داده میشود نیز باید به زبانی باشد که بفهمند.