ماده۵۷قانون اجازه الحاق دولت ایران به قراردادهای معروف به قرارداد ژنو (مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۵۷ از ۱۵۹
این قرارداد هر چه زودتر تصویب و اسناد تصویب آن به برن تسلیم خواهد شد. هنگام تسلیم هر سند تصویب صورت مجلس تنظیم خواهد گردید و یک نسخه مصدق صورتمجلس مزبور توسط شورای متحدژه سویس برای کلیه دولتهایی که قرارداد بهنام آنها امضا شده یا الحاق خود را به قرارداد اعلام داشته باشند فرستاده خواهد شد. ماده ۵۷- این قرارداد ششماه پس از آنکه لااقل دو سند تصویب تسلیم گردد اعتبار خواهد یافت و بعداً برای هر یک از دول معظمه متعاهد پس از ششماه از تاریخی که سند تصویب خود را تسلیم نماید معتبر خواهد بود. ماده ۵۷- معامله با اسیران جنگی که بحساب اشخاص عادی کار میکنند ولو آنکه این اشخاص حفاظت و حمایت آنانرا بمسئولیت خود تأمیننموده باشند باید لااقل مساوی با معاملهای باشد که بهموجب این قرارداد پیشبینی شده است. دولت بازداشتکننده و مقامات نظامی و فرمانده بازداشتگاه این قبیل اسیران جنگی عهدهدار مسئولیت کامل نگاهداری و پرستاری و پرداخت فوقالعاده کار و معامله با اسیران جنگی مزبور خواهند بود. اسیران جنگی مذکور حق خواهند داشت تماس خود را با معتمدین بازداشتگاه خود حفظ کنند. ماده ۵۷- دولت اشغالکننده نمیتواند بیمارستانهای کشوری را برای معالجه زخمداران و بیماران نظامی مورد استفاده قرار دهد مگر بهطور موقت و درموارد ضرورت فوری آنهم مشروط بهاینکه اقدامات مقتضی بهموقع بهعمل آید که پرستاری و معالجه اشخاص بستری در بیمارستانها تأمین و جواباحتیاجات نفوس کشوری داده شود. لوازم و انبارهای بیمارستانهای کشوری را مادام که برای احتیاجات نفوس کشوری مورد لزوم است نمیتوان مصادره کرد.