ماده۲۳آیین‌‏نامه راهنمایی و رانندگی (منسوخ)مصوب ۱۳۴۷ · ماده ۲۳ از ۱۹۶

(جایگزین ۱۳۵۳) – در موارد زیر صدور گواهی‌نامه رانندگی ممنوع است:

1. ۱هرگاه متقاضی به بیماری صرع یا جنون مبتلا باشد.
2. ۲در صورتی‌که متقاضی کور باشد اگر برای متقاضیان گواهی‌نامه‌های موتورسیکلت و تراکتور زراعی و پایه دوم اتومبیل (بدون آن‌که اجازه رانندگی وسایل نقلیه عمومی و اتومبیل‌های آموزشگاه‌های رانندگی را داشته باشد) که فاقد یک چشم بوده و میزان دید چشم سالم آنان نیز کمتر از نه‌دهم نباشد و به علاوه دارندگان گواهی‌نامه پایه دوم اتومبیل فاقد یک چشم باید نقص میدان دید خود را با نصب آینه مخصوص در اتومبیل جبران نمایند.
3. ۳هرگاه میزان دید متقاضیان گواهی‌نامه‌ها کمتر از حد مقرر بوده و با استفاده از عینک قابل جبران نباشد. حد مقرر میزان دید بر حسب موارد به شرح زیر است: الف- برای گواهی‌نامه‌های پایه دوم اتومبیل و تراکتور و ویژه و موتورسیکلت با یک چشم یک‌بیستم و یا چشم دیگر نه‌دهم با میدان دید طبیعی یا در صورتی‌که میزان دید یک چشم کمتر از نه‌دهم باشد مجموع دید دو چشم دو ازده‌دهم با میدان دید طبیعی. ب- برای گواهی‌نامه پایه یک و کارت مخصوص رانندگی با وسایل نقلیه عمومی و اتومبیل‌های آموزشگاه‌های رانندگی با یک چشم دودهم و چشم دیگر ده‌دهم با میدان دید طبیعی یا در صورتی‌که میدان دید یک چشم کمتر از ده‌دهم باشد مجموع دید دو چشم چهارده‌دهم با میدان دید طبیعی.
4. ۴برای کر مطلق و کوژپشت به‌جز گواهی‌نامه پایه دوم رانندگی بدون آن‌که اجازه رانندگی با وسایل نقلیه عمومی و اتومبیل‌های آموزشگاه‌های رانندگی را داشته باشد.
5. ۵هرگاه متقاضی فاقد انگشتان دست یا پا باشد به نحوی که فقدان انگشتان مانع انجام اعمال طبیعی و لازم برای رانندگی باشد.
6. ۶اگر متقاضی به علت فقدان دست یا پا و یا ضعف بعضی از عضلات دست یا پا که به مناسبت ابتلاء به فلج یا امراض دیگری حاصل شده نتواند مستقلا یا با استفاده از دست و پای مصنوعی و یا به کمک ماشین‌هایی که مخصوص برای تسهیل رانندگی در آن‌جا تعبیه شده براحتی از عهده رانندگی برآید.