ماده۱۹۳آییننامه راهنمایی و رانندگی (منسوخ)مصوب ۱۳۴۷ · ماده ۱۹۳ از ۱۹۶
متخلفین از مواد ۲ (جز در مورد شمارههای موضوع قانون مجازات استفادهکنندگان از پلاکهای تقلبی مصوب ۱۳۴۵) و ۳ و ۷ تا ۹ و ۱۲ تا ۱۵ و ۱۶ (جز در مواردی که مشمول ماده ۴ قانون مجازات استفادهکنندگان از پلاکهای تقلبی مصوب ۱۳۴۵ میباشد) و ۲۰ و ۲۱ (جز در مواردی که مشمول قانون تشدید مجازات رانندگان مصوب ۱۳۲۸ است ) و تبصره ۲ ماده ۲۲ و مواد ۲۸ و ۲۹ و ماده ۳۱ (در صورت رانندگی) و ۳۷ تا ۴۰ و ۴۲ و ۴۵ تا ۵۲ و ۵۴ تا ۸۵ و ۸۷ و ۸۹ و ۹۲ تا ۱۷۷ و ۱۷۸ (در مورد وسیله نقلیه غیرموتوری) و ۱۷۹ و ۱۸۱ تا ۱۹۲ به پرداخت غرامت از یکصدریال تا دویستریال یا حبس تکدیری از دو روز تا ده روز و یا به هر دو مجازات محکوم خواهند شد مگر در مواردی که تخلف آنان به موجب مقررات مخصوص مستوجب مجازات خاصی باشد که در آنصورت باید طبق همان مقررات رفتار شود.
دادگاه مکلف است پس از صدور حکم محکومیت رانندگانی که به علت ارتکاب تخلفاتی مستی حین رانندگی – انحراف به چپ – سرعت غیرمجاز – سبقت غیرمجاز – عبور از چراغ قرمز – عبور از منطقه ممنوعه – عدمرعایت حق تقدم – امتناع تاکسیها از سوارکردن مسافر – سوارکردن مسافر با وجود مسافر قبلی – نرساندن مسافر به مقصد- عدم استفاده از تاکسیمتر با داشتن مسافر و هر نوع تخلف دیگر منجر به تصادف محکوم شده اند مراتب محکومیت و نوع تخلف را به اداره راهنمایی و رانندگی اعلام نماید تا اداره مزبور نوع محکومیت و تخلف را در سوابق مربوط به راننده متخلف درج و گواهینامه او را به علامت وجود سابقه محکومیت منگنه کند نسبت به این قبیل رانندگان برابر تبصره ۳ ذیل ماده یک قانون راجع به اعطای اختیار به افسران شهربانی برای وصول جرائم رانندگی مصوب ۱۳۲۶ عمل خواهد شد.