ماده۱آیین نامه اجرایی قانون ابطال اسناد و فروش رقبات، آب و اراضی موقوفهمصوب ۱۳۷۱ · ماده ۱ از ۲۲
تعاریف و اصطلاحات:
- مصلحت وقف: تأمین نظر واقف و منافع موقوف علیهم با رعایت غبطه موقوفه.
- متصرف: حسب مورد زارعان صاحب نسق یا قایم مقام قانونی آنان، مالکان اعیان و اشخاصی که به گونهای عرصه و یا عرصه و اعیان موقوفه تبدیل یا فروخته شده را در ید و اختیار دارند.
- حقوق مکتسب متصرف: هر نوع حقی که برای متصرف تحت شرایط قانونی معینی حاصل شده باشد، از قبیل مالکیت اعیان، تحجیر، حقوق کسب و پیشه، حق نسق زارعانه، حفر چاه، غرس اشجار و مانند آن.
- مجوز شرعی: مجوزی که براساس ضوابط شرع مقدس اسلام در مورد تبدیل یا فروش اموال موقوفه توسط مجتهد جامعالشرایط صادر شده باشد.
- زارع صاحب نسق: کسی است که مالک زمین نیست و با دارا بودن یک یا چند عامل زراعتی شخصاً یا با کمک خانواده خود در اراضی موقوفه زراعت مینماید و مقداری از محصول را به صورت نقدی یا جنسی به عنوان اجارهبها به موقوفه میدهد و نسق مورد زراعت وی مشمول قوانین اصلاحات ارضی بودهاست.
- زراعت: تولید محصول به وسیله عملیات زراعتی یا باغداری.
- مرتع: زمینی است اعم از کوه و دامنه یا زمینی مسطح که در آن نباتات علوفهای به طور طبیعی روییده و در هر هکتار آن حداقل تعلیف سه رأس گوسفند یا معادل آن از انواع دامهای دیگر، در یک فصل چرا امکان پذیر باشد.
- بیشه یا قلمستان: زمینی است که در آن درختان غیر مثمر به وسیله اشخاص غرس شده و تعداد درخت در هر هکتار آن از هزار اصله تجاوز نماید.
- باغ: زمینی است که در آن درختان مثمر یا مو بوسیله اشخاص غرس شده و عرفاً باغ شناخته شود.
- اراضی احیا شده قبل از تاریخ ۱۶/۱۲/۱۳۶۵: آن دسته از اراضی ملی دارای سابقه وقفیت که در آن آثار تصرف و انجام اقدامات منجر به تغییر وضعیت متناسب با نوع عرصه در بهرهبرداری قبل از تاریخ ۱۶/۱۲/۱۳۶۵ وجود داشته باشد، اعم از اینکه دارای سند مالکیت یا فاقد آن باشند.