ماده۳آیین‌نامه اجرایی بند (چ) ماده (۱۳) قانون مدیریت بحران کشورمصوب ۱۳۹۸ · ماده ۳ از ۱۴

دستگاه‌های اجرایی موظفند در سقف اعتبارات تأمین شده مربوط به‌منظور ارتقای سطح تاب‌آوری خود، تمامی اموال بیمه‌پذیرشان را در برابر حوادث و سوانح، به قیمت کارشناسی نزد یکی از مؤسسات بیمه و صندوق‌ها، با رعایت اصول کلی زیر، تحت پوشش بیمه‌‌ای متناسب قرار دهند:

1. ۱مدیریت خطر (ریسک) کلیه اموالی را که مالکیت آن‌ها را بر عهده دارند و یا به‌صورت امانی، قرض و دیگر روش‌های معمول در اختیار و تحت اراده و واپایش(کنترل) آن‌ها بوده و به‌طورکلی نسبت به این اموال ذی‌نفع می‌باشند، با انجام اقدامات زیر بر عهده گیرند: الف ـ شناسایی اموال و خطر (ریسک) آن‌ها ب ـ تجزیه‌وتحلیل خطر ( ریسک) اموال پ ـ اولویت‌بندی خطر (ریسک) اموال ت ـ اتخاذ برنامه توسعه‌ بیمه نسبت به مخاطرات طبیعی و انسان‌ساخت به ترتیب اولویت‌بندی انجام‌شده به‌عنوان بخشی از برنامه‌ مدیریت خطر (ریسک) اموال
2. ۲آن دسته از اموال از قبیل ساختمان‌ها و ابنیه، تأسیسات، موجودی کالاها، مواد اولیه، لوازم و قطعات، محصولات در حال ساخت و یا ساخته شده، جاده‌ها، پل‌ها، سدها، نیروگاه‌ها که نوعاً توسط شرکت‌های بیمه بازرگانی دارای مجوز از بیمه مرکزی پوشش داده می‌شوند، باید توسط دستگاه‌های اجرایی شناسایی شده و نسبت به تأمین پوشش بیمه‌ای مناسب از مؤسسات بیمه دارای مجوز اقدام شود.
3. ۳برای اموالی مانند باغات، مزارع، انواع دام، طیور و آبزیان پرورشی، ساختمان، طرح‌های جنگل‌کاری، مرتع‌داری و آبخیزداری، تأسیسات، ماشین‌آلات و عوامل تولید بخش کشاورزی می‌توانند از سازوکار صندوق بیمه محصولات کشاورزی استفاده نمایند.
4. ۴پوشش بیمه‌‌ای اموا‌لی که در زمره میراث فرهنگی و آثار هنری محسوب می‌شوند و یا دارای ویژگی‌های خاص و منحصربه‌فرد می‌باشند، به‌صورت توافقی فیمابین طرفین قرارداد بیمه انجام پذیرد.
5. ۵حکم این ماده مانع از استمرار پوشش‌های بیمه‌ای جاری دستگاه‌ها از قبیل بیمه‌های شخص ثالث و حوادث راننده، بدنه اتومبیل، مسئولیت، عمر و حوادث نمی‌باشد.