ماده۵۱۶قانون آیین دادرسی مدنی (منسوخ — مصوب ۱۳۱۸)مصوب ۱۳۱۸ · ماده ۵۱۹ از ۷۹۶

(منسوخ ۱۳۴۹/۹/۹) – هر گاه دادگاهی که بشکایت پژوهشی رسیدگی می‌نماید در حکم مورد رسیدگی جز سهو حساب یا اشتباه در عدد و یا از قلم افتادگی‌ قسمتی از خواسته که به ثبوت رسیده اشکال دیگری مشاهده نکند حکم را تصحیح و تأیید خواهد نمود. هر گاه دادگاه پژوهش دادگاه بدوی را فاقد‌صلاحیت ذاتی بشناسد با فسخ رأی بدوی پرونده را برای رسیدگی به مرجع بدوی صالح ارسال می‌دارد. ‌عدم صلاحیت نسبی دادگاه بدوی اعم از اینکه در مرحله نخستین ایراد به صلاحیت شده یا نشده باشد موجب فسخ رأی پژوهش‌خواسته از این جهت‌ نیست.