ماده۱۹۱قانون آیین دادرسی مدنی (منسوخ — مصوب ۱۳۱۸)مصوب ۱۳۱۸ · ماده ۱۹۲ از ۷۹۶
(منسوخ ۱۳۳۱/۱۰/۱۲) – اجرای موقت احکام فقط به درخواست یکی از اصحاب دعوی میشود و مخصوص است به موارد زیر:
- وقتی که موعد اجاره منقضی شده و به موجب حکم دادگاه مستأجر محکوم به رد یا تسلیم یا تخلیه عین مستأجره شده است.
- وقتی که در منازعات راجعه به اجیر نمودن حکم دادگاه در باب مرخصی اجیر صادر شده است.
- در کلیه احکامی که در دعاوی بازرگانی صادر میشود.
- در مواردی که اوضاع و احوال مدلل کند که مدعلیعلیه در صدد مسافرت به خارج از ایران است و تأیر باعث عدم اجرای حکم یا قرار در آتیه خواهد بود.
تبصرهمنسوخ ۱۳۳۱/۱۰/۱۲
در تمام موارد مذکور بالا وقتی قرار اجرای موقت صادر میشود که خواسته قبلاً تاأین نشده باشد.