در حال بارگذاری…
در حال بارگذاری…
سالِ تصویب
قانون تجدیدنظر آرای دادگاهها که از تاریخ ۱۳۷۲/۶/۲۷ لازم الاجرا میباشد ماده ۳۵ قانون تشکیل دادگاههای کیفری ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۸ و تفسیر قانونی این ماده مصوب ۱۳۷۰/۹/۱۳ را نسخ کرده بدون اینکه نحوه رسیدگی به پروندههایی را…
حکم قطعی مذکور در ماده (۲۵) قانون اصلاح پارهای از قوانین دادگستری مصوب ۱۳۵۶/۰۳/۲۵ که در جرایم تعزیری غیرقابل گذشت صادر میشود اعم از حکمی است که دادگاه نخستین بهصورت غیرقابل تجدیدنظر صادر کند و یا قابل تجدیدنظر بوده و…
ماده ۴۸ اصلاحی قانون مجازات عمومی مصوب خردادماه ۱۳۵۲ با اصلاحاتی که بعد از انقلاب اسلامی ایران در قوانین کیفری به عمل آمده نسبت به تعقیب جزایی متخلفین از پیمانهای ارزی قابل اعمال نیست و در قانون راجع به معاملات ارزی…
دعوی خلعید از اعیان غیرمنقول به صراحت بند ۳ ماده ۷ قانون تشکیل دادگاههای حقوقی ۱ و ۲ مصوب ۱۳۶۴/۹/۳ از دعاوی غیرمالی و رسیدگی آن در صلاحیت دادگاههای حقوقی ۲ میباشد و دعوی خلعید غاصبانه را نیز شامل میشود مگر اینکه…
مستفاد از ماده اول قانون مجازات مرتکبین قاچاق مصوب ۱۳۵۳/۱۲/۲۹ و تبصرههای آن و ماده ۶ قانون مزبور و تبصره مربوطه ۲ این است که رد عین مال موضوع قاچاق و پرداخت دو برابر درآمدی که طبق قانون برای دولت مقرر گردیده در مجموع،…
ماده ۳۰ آییننامه قانون مترجمان رسمی مصوب ۱۳۴۸/۲/۱۱ اداره فنی دادگستری را مرجع تعقیب انتظامی مترجمان رسمی متخلف شناخته تا بر طبق آییننامه قانون کارشناسان رسمی اقدام نماید در ماده ۳ الحاقی به آییننامه قانون کارشناسان…
ماده ۴ لایحه قانونی دادگاه مدنی خاص مصوب ۱۳۵۸/۷/۱ منصرف از موردی است که دادگاه مدنی خاص در محلی تشکیل شود هرچند که دارای یک شعبه باشد. در چنین موردی اگر حکم شعبه مزبور در دیوان عالی کشور نقض شود دادگاه مرجوعالیه…
مجازاتهای بازدارنده مذکور در ماده ۱۷ قانون مجازات اسلامی مصوب ۱۳۷۰/۵/۸ به ضرورت حفظ نظم و مصلحت اجتماع درباره کسانی اعمال میشود که مرتکب جرم عمدی شده و تعیین مجازات تعزیری مقرر در قانون برای تنبیه و تنبه مرتکب کافی…