رفتن به محتوای اصلی
دادیکا
رَستان
متنِ ماده۳ تبصره

وظایف خاص دستگاه‌های مرتبط در اجرای طرح احتیاطی ملی به شرح زیر تعیین می‌شود:

  1. سازمان بنادر و دریانوردی: الف ـ نظارت، ردیابی و واپایش (کنترل) آلودگی در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ تجهیز مراکز استانی به تجهیزات مورد نیاز برای عملیات مقابله با آلودگی. پ ـ نظارت بر فرآیند تجهیز کلیه تأسیسات دریایی فعال در محدوده طرح احتیاطی ملی به تجهیزات مقابله با آلودگی نفتی در چهارچوب ماده (۱۶) کنوانسیون و طرح اضطراری مقابله با آلودگی مواد خطرناک و سمی در ماده (۴) پروتکل. ت ـ برنامه‌ریزی رزمایش (مانور)های ملی و استانی مقابله با آلودگی با حضور کلیه دستگاه (ارگان)‌های دریایی شرکت‌کننده در طرح. ث ـ تهیه و به‌روزرسانی فهرست تجهیزات موجود در مراکز استانی. ج ـ انجام وظیفه به عنوان مرکز ارتباطی عملیات ملی و مسئول دریافت و انتقال گزارش‌های مندرج در ماده (۴) کنوانسیون و ماده (۳) پروتکل. چ ـ درخواست کمک از سایر کشورها و تصمیم‌گیری در مورد ارایه کمک به سایر کشورها با رعایت قوانین و مقررات مربوط. ح ـ جمع‌آوری کلیه مستندات مربوط به خسارات ناشی از وقوع آلودگی به منابع محیط‌زیستی و اقتصادی ـ اجتماعی منطقه و اقامه دعوی علیه آلوده‌کننده در مراجع قضایی و اخذ کلیه خسارات براساس قوانین و مقررات موجود. خ ـ تهیه طرح‌های احتیاطی ملی، استانی و طرح‌های اضطراری مقابله با آلودگی به تفکیک سطوح. د ـ بازنگری تعرفه‌های مربوط به استفاده از تجهیزات مقابله با آلودگی.
  2. سازمان هواپیمایی کشوری: الف ـ انجام هماهنگی‌های لازم به منظور ارسال فوری گزارش مشاهده آلودگی یا حوادث منجر به آلودگی توسط خلبانان و کارکنان (پرسنل) واحدهای پروازی در هنگام پرواز بر فراز مناطق دریایی تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ ارسال فوری گزارش سوانح آلودگی به مرجع ملی بر اساس الگوی (فرم) گزارش آلودگی. پ ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. ت ـ همکاری با مرجع ملی زیست‌محیطی در اجرای طرح مدیریت، نظارت، پایش و تعیین خسارات زیست‌محیطی.
  3. سازمان هواشناسی کشور: الف ـ همکاری و ارسال فوری گزارش‌های هواشناسی مورد نیاز در هنگام انجام عملیات مقابله با آلودگی به مرجع ملی. مرجع ملی و سازمان هواشناسی کشور به منظور تسهیل اقدامات، توافقات لازم را قبل از وقوع سوانح درخصوص اطلاعات جوی ضروری برای هدایت عملیات مقابله با آلودگی را انجام دهند. ب ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. پ ـ شرکت در برنامه‌های تمرینی به درخواست مرجع ملی. ت ـ اعزام کارکنان (پرسنل) ذی‌ربط برای شرکت در برنامه‌های آموزشی و تمرینات عملی به درخواست مرجع ملی.
  4. سازمان حفاظت محیط‌زیست: الف ـ مدیریت، نظارت، پایش زیست‌محیطی و اتخاذ تدابیر حفاظتی خاص حین و پس از آلودگی. ب ـ ارزیابی و تعیین خسارات واردشده به منابع و محیط‌زیست دریایی ناشی از آلودگی. پ ـ تعیین موقعیت جغرافیایی، تنظیم نقشه‌های مورد نیاز و تشریح شرایط زیستی مناطق حساس و آسیب‌پذیر و ایجاد شبکه دریافت و توزیع اطلاعات زیست‌محیطی در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی.
تبصره

نقشه و اطلاعات مناطق حساس و آسیب‌پذیر حداقل باید شامل اطلاعات مربوط به زیستگاه‌ها، منابع زیست‌شناسی (بیولوژیک) و مناطق حساس اقتصادی ـ اجتماعی باشد. ت ـ تدوین و اعلام شاخص‌های زیست‌محیطی مربوط در چهارچوب اجرای طرح احتیاطی ملی با رعایت قوانین و مقررات مربوط. ث ـ اعلام فهرست و دستورالعمل مواد مجاز برای دستگاه‌ها به منظور پاکسازی آلودگی. ج ـ همکاری با مرجع ملی در خصوص به‌کارگیری تجهیزات مورد نیاز از مراکز منطقه‌ای و بین‌المللی. چ ـ تهیه و اعلام فهرست مواد شیمیایی مجاز به منظور استفاده در پاکسازی و رفع آلودگی، تحت عنوان مواد پخش‌کننده نفت یا هر عنوان دیگری در منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی.

تبصره ۱

نحوه، مقدار و روش استفاده از مواد شیمیایی پخش‌کننده نفت مطابق دستورالعملی خواهد بود که توسط سازمان حفاظت محیط‌زیست با همکاری مرجع ملی و سایر دستگاه‌های ذی‌ربط تدوین و اعلام می‌گردد.

تبصره ۲

نظارت بر استفاده از مواد شیمیایی در مناطق تحت پوشش طرح احتیاطی ملی به طور مشترک به عهده مرجع ملی و سازمان حفاظت محیط‌زیست می‌باشد. ۵ ـ وزارت امور خارجه: الف ـ همکاری و ارایه مشورت به مرجع ملی برای تدوین راهبرد (استراتژی) همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای بر اساس کنوانسیون‌ها و پروتکل‌های بین‌المللی و منطقه‌ای که دولت جمهوری اسلامی ایران به آنها ملحق شده است. ب ـ انجام هماهنگی‌های لازم در زمینه تهیه طرح‌های منطقه‌ای، آموزش و انجام عملیات‌های پایش و مقابله با آلودگی بین مرجع ملی و سایر دولت‌ها، نهادها و سازمان‌های ذی‌ربط بین‌المللی. پ ـ ارایه همکاری و مساعدت به مرجع ملی به منظور تبادل تجربیات و دانش فنی با سایر دولت‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط بین‌المللی. ت ـ همکاری در انعقاد یادداشت تفاهم‌نامه دو یا چندجانبه با سایر دولت‌ها در راستای اهداف طرح احتیاطی ملی. ث ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. ۶ ـ وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح: الف ـ تجهیز بنادر و اسکله‌های تحت مدیریت نیروهای مسلح به تجهیزات مقابله با آلودگی. ب ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. پ ـ همکاری با مرجع ملی در هنگام وقوع سوانح آلودگی و در اختیار گذاشتن شناور، بالگرد و هواپیما. ت ـ مشارکت در عملیات‌های پایش و مقابله با آلودگی به ویژه در سطوح (۲) و (۳). ۷ـ وزارت نفت: الف ـ تجهیز اسکله‌ها و پایانه‌های بارگیری و تخلیه مواد نفتی، مخازن شناور ذخیره نفت و سکوهای بهره‌برداری ثابت و شناور متعلق به وزارت نفت براساس ماده (۶) کنوانسیون و ماده (۴) پروتکل. ب ـ همکاری دو یا چندجانبه در تجهیز بنادر و اسکله‌های مورد استفاده مشترک به تجهیزات مورد نیاز برای آمادگی و مقابله سریع و مؤثر با سوانح آلودگی. پ ـ تعیین و اعلام قسمت‌هایی از منطقه تحت پوشش طرح احتیاطی ملی در مناطقی از دریا که بیشترین احتمال آلودگی در ارتباط با فعالیت‌های اکتشاف و بهره‌برداری از منابع دریایی، انتقال، بارگیری و تخلیه نفت و یا مواد خطرناک و سمی توسط آن وزارتخانه وجود داشته باشد. ت ـ تعیین خصوصیات رفتاری و ماهیت مواد خطرناک و سمی به تفکیک هر منطقه عملیاتی (اسکله/ بندر) تحت پوشش وزارت نفت به منظور افزایش ایمنی جان افراد و واکنش سریع تیم مقابله. ث ـ حضور و همکاری با مرجع ملی در برگزاری مانورهای مقابله با آلودگی. ج ـ داشتن طرح احتیاطی مقابله با آلودگی برای سکوها و اسکله‌ها. چ ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. ۸ ـ وزارت جهاد کشاورزی: الف ـ تعیین مناطق حساس شیلاتی، صیدگاه‌های دریایی و بنادر صیادی و آبزی‌پروری در مناطق تحت پوشش طرح احتیاطی ملی. ب ـ تجهیز بنادر و اسکله‌های صیادی تحت پوشش به تجهیزات مقابله با آلودگی براساس ماده (۶) کنوانسیون و ماده (۴) پروتکل. پ ـ همکاری دو یا چند جانبه در بنادر و اسکله‌های مورد استفاده مشترک. ت ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی. ۹ـ وزارت نیرو: الف ـ تعیین و اعلام مناطقی از خط ساحلی که در آنها تأسیسات حساس نسبت به آلودگی توسط وزارت نیرو یا شرکت‌های تابع آن احداث شده است. ب ـ اتخاذ تدابیر لازم به منظور جلوگیری از آسیب‌های ناشی از آلودگی به تأسیسات آب و برق. ۱۰ـ وزارت امور اقتصادی و دارایی (گمرک جمهوری اسلامی ایران): همکاری جهت ورود و خروج موقت یا دایم تجهیزات مورد نیاز جهت مقابله با آلودگی. ۱۱ـ جمعیت هلال احمر جمهوری اسلامی ایران: الف ـ تأمین امکانات و نیروی انسانی. ب ـ معرفی نماینده تام‌الاختیار و جانشین به مرجع ملی.

رستان · پژوهش پیوسته

از متن قانون، به دنیای منابع

منابع را کشف کنید، دلیل ارتباط را ببینید و پرونده پژوهش خودتان را بسازید.

ورود به میز پژوهش
مرکز پژوهش شما

ماده ۵ طرح ملی آمادگی، مقابله و همکاری در برابر آلودگی های نفتی و مواد خطرناک و سمی در دریا و رودخانه های قابل کشتیرانی

۰ارتباط ثبت‌شده
۰ منبع

ارتباط‌های این منبع هنوز نمایه نشده‌اند

از متن سند یا جستجوی بانک قوانین، پژوهش را ادامه دهید.

جستجو در بانک قوانین

این فهرست ارتباط‌های ثبت‌شده در رستان است؛ نبود یک منبع در فهرست به معنی نبود آن نیست. یادداشت ارتباط از متن و جایگاه حقوقی سند جداست.

میز پژوهش رستان

مقایسه منابع منتخب

پرسشی درباره‌ی این ماده دارید؟

سوالِ خودتان را بپرسید

پرسش رایگان ثبت می‌شود و وکلای عضوِ رستان پاسخ می‌دهند. اگر پرونده‌ی مشخصی دارید، از وکیلِ تأییدشده‌ی استانِ خودتان مشاوره بگیرید.