ماده۲۲۵قانون مدنیمصوب ۱۳۰۷ · ماده ۲۲۶ از ۱,۳۳۹
متعارف بودن امری در عرف و عادت بهطوریکه عقد بدون تصریح هم منصرف به آن باشد به منزله ذکر در عقد است.
آرا، نظریهها و نشستهای مرتبط با این ماده
- وحدت رویهشماره ۸۱۰۱۴۰۰/۰۳/۰۴
رأی وحدت رویه شماره ۸۱۰ مورخ ۱۴۰۰/۰۳/۰۴ هیأت عمومی دیوان عالی کشور
هیأت عمومی دیوان عالی کشور
- نظریهشماره ۷/۱۴۰۳/۸۱۳۱۴۰۴/۰۶/۰۵
فرض تعیین تعدادی «سکه» بهعنوان مهریه بدون تعیین نوع آن
اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اولاً، تفسیر قرارداد و احراز حدود و ثغور اراده طرفین امری قضایی و بر عهده مرجع رسیدگیکننده است.