ماده۲۸قانون نظام صنفی کشورمصوب ۱۳۸۲ · ماده ۲۹ از ۱۰۰
واحد صنفی تنها در موارد زیر پس از گذرانیدن مراحل مندرج در آییننامهای که به تصویب وزیر صنعت، معدن و تجارت خواهد رسید، به طور موقت از یک هفته تا شش ماه تعطیل میگردد: الف- اشتغال به شغل یا مشاغل دیگر در محل کسب، غیر از آنچه در پروانه کسب قید گردیده یا کمیسیون نظارت مجاز شمرده است. ب- تعطیل محل کسب بدون دلیل موجه حداقل به مدت پانزده روز برای آن دسته از صنوفی که به تشخیص هیأت عالی نظارت موجب عسر و حرج برای مصرفکننده میشود.
تشخیص موجه بودن دلیل با اتاق اصناف شهرستان است. ج- عدم پرداخت حق عضویت به اتحادیه بر اساس ضوابطی که در آییننامه مصوب کمیسیون نظارت تعیین شده است. د- عدم اجرای مصوبات و دستورات قانونی هیأت عالی و کمیسیون نظارت که به وسیله اتحادیهها به واحدهای صنفی ابلاغ شده است.
تشخیص عدم اجرا بر عهده اتاق اصناف شهرستان است. ھ– عدم اجرای تکالیف واحدهای صنفی به موجب این قانون.
تعطیل موقت واحد صنفی با اعلام اتحادیه، رأساً از طریق نیروی انتظامی به عمل میآید.
هر فرد صنفی که واحد کسب وی تعطیل میشود میتواند به کمیسیون نظارت شکایت کند. نظر کمیسیون نظارت که حداکثر ظرف دو هفته اعلام خواهد شد، لازمالاجرا است. در صورت اعتراض فرد صنفی میتواند به مراجع ذیصلاح قضایی مراجعه کند.
جبران خسارات واردشده به واحد صنفی در اثر تعطیل غیرموجه با مجوز اتحادیه یا مراجع دیگر، به استناد نظر کمیسیون نظارت، بر عهده دستوردهنده است.
در مواردی که تعطیلی واحد صنفی به تشخیص کمیسیون نظارت شهرستان موجب عسر و حرج مصرفکننده میشود، واحد صنفی مزبور به جریمه نقدی از (۶٫۵۰۰٫۰۰۰) تا (۶۵٫۰۰۰٫۰۰۰) ریال محکوم میشود.