متنِ ماده
تهدیدات اصلی در حوزه امنیت اطلاعات همکاری طرف ها به موجب این موافقتنامه بر این اساس استوار است که استفاده از فناوری های اطلاعات و ارتباطات، ازجمله با اهداف زیر، واجد تهدیدات اصلی علیه امنیت اطلاعات می باشد:
- دست زدن به اقدامات ناقض حاکمیت، امنیت و تمامیت ارضی کشورها؛
- وارد کردن خسارات اقتصادی و سایر خسارات از جمله تاثیر مخرب بر تاسیسات زیرساختهای حیاتی اطلاعات و سایر زیرساختهای مربوط به اطلاعات؛
- مقاصد ارعابگری (تروریستی) از جمله تبلیغات ارعابگری (تروریستی) و استخدام افراد برای فعالیت های ارعابگری (تروریستی)؛
- ارتکاب جرائم، از جمله جرائم مرتبط با دسترسی غیرمجاز به اطلاعات رایانه ای؛
- دخالت در امور داخلی دولت ها، اختلال در نظم عمومی، برافروختن خصومت بین اقوام، نژادها و مذاهب، ترویج ایدهها و نظریات (تئوریهای) نژادپرستانه و دیگرهراسی که باعث نفرت و تبعیض می شوند و خشونت و بی ثباتی را برمی انگیزند، و بیثبات کردن اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داخلی و دخالت در اداره دولت؛
- انتشار اطلاعاتی که برای نظامهای اجتماعی ـ سیاسی و اجتماعی ـ اقتصادی و نیز برای محیط معنوی، اخلاقی و فرهنگی دولت های دیگر زیانبار است.
رستان · پژوهش پیوسته
از متن قانون، به دنیای منابع
منابع را کشف کنید، دلیل ارتباط را ببینید و پرونده پژوهش خودتان را بسازید.
ورود به میز پژوهشمرکز پژوهش شما
ماده ۲ قانون موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه
۰ارتباط ثبتشده
ارتباطهای این منبع هنوز نمایه نشدهاند
از متن سند یا جستجوی بانک قوانین، پژوهش را ادامه دهید.
جستجو در بانک قوانیناین فهرست ارتباطهای ثبتشده در رستان است؛ نبود یک منبع در فهرست به معنی نبود آن نیست. یادداشت ارتباط از متن و جایگاه حقوقی سند جداست.
پرسشی دربارهی این ماده دارید؟
سوالِ خودتان را بپرسید
پرسش رایگان ثبت میشود و وکلای عضوِ رستان پاسخ میدهند. اگر پروندهی مشخصی دارید، از وکیلِ تأییدشدهی استانِ خودتان مشاوره بگیرید.