موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه مشتمل بر یک مقدمه، نه ماده و یک ضمیمه به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می شود.
رعایت اصول هفتاد و هفتم (۷۷)، یکصد و بیست و پنجم (۱۲۵) و یکصد و سی و نهم (۱۳۹) قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران در اجرای این قانون، الزامی است. بسم الله الرحمن الرحیم موافقتنامه همکاری در حوزه امنیت اطلاعات بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه که از این پس «طرف ها» نامیده میشوند، عطف به «معاهده اساس روابط متقابل و اصول همکاری بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت فدراسیون روسیه» در ۲۲ اسفند ۱۳۷۹ (۱۲ مارس ۲۰۰۱)، با امعان نظر به اینکه پیشرفت قابل توجهی در توسعه و بهکارگیری جدیدترین فناوری های اطلاعات و ارتباطات حاصل شده است، با امعان نظر به اهمیت فراوان فناوری های اطلاعات و ارتباطات برای توسعه اجتماعی و اقتصادی به نفع رفاه بشریت و حمایت از صلح، امنیت و ثبات بین المللی در جهان معاصر، با ابراز نگرانی از تهدیدهای مرتبط با استفاده احتمالی از چنین فناوری هایی در تعارض با اهداف تضمین صلح، امنیت و ثبات بین المللی، با هدف تضعیف حاکمیت و امنیت کشورها و دخالت در امور داخلی آنها، نقض حریم خصوصی شهروندان، برهم زدن اوضاع سیاسی، اجتماعی و اقتصادی داخلی و بر افروختن خصومت بین اقوام و مذاهب، با تاکید بر ضرورت حداکثرسازی منافع مشترک خود از ناحیه فناوری های اطلاعات و ارتباطات و کاهش تهدیدهای مشترک ناشی از آن علیه خود، همچنین با تاکید بر ضرورت تام احترام به قوانین و مقررات دولتهای طرف ها در اجرای این موافقتنامه، ضمن شناسایی اهمیت فراوان امنیت اطلاعات برای نظام امنیت بینالمللی، با تایید اینکه حاکمیت دولت و اصول و مقررات بینالمللی نشات گرفته از آن بر رفتار دولت ها در چهارچوب فعالیتهای مربوط به فناوری های اطلاعات و ارتباطات و بر صلاحیت قضایی کشورها نسبت به زیرساخت فناوری های اطلاعات و ارتباطات در خاک آنها اعمال میشود و همچنین با تایید اینکه دولتها واجد حقوق حاکمیتی برای تعیین و اجرای سیاست خود در خصوص مسائل مرتبط با شبکه اطلاعاتی و مخابراتی اینترنت از جمله تضمین امنیت هستند، با اعتقاد به اینکه اعتمادسازی بیشتر و توسعه همکاری میان طرف ها در حوزه فناوری های اطلاعات و ارتباطات یک ضرورت فوری است و تأمین کننده منافع آنها است، ضمن قائل شدن اهمیت فراوان برای توازن بین تضمین امنیت و رعایت حقوق بشر در حوزه استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات، منطبق با قوانین ملی و تعهدات بین المللی دولتهای طرف ها، ضمن تلاش برای پیشگیری و مقابله با تهدیدات متوجه امنیت اطلاعات و تلاش برای تأمین منافع امنیت اطلاعات دولتهای طرفها با هدف ایجاد یک محیط اطلاعات بینالمللی صلحآمیز و امن، با محکومیت اقدامات قهری یک جانبه اتخاذ شده در نقض منشور ملل متحد، همچنین ضمن تلاش برای کار مشترک با هدف کاهش آسیبپذیری دولتها در مقابل تهدیدات علیه امنیت اطلاعات، شامل تهدید اقدامات بالقوه محدودساز و مسدودساز علیه دولتهای طرفها در ارتباط با فناوری های اطلاعات و ارتباطات و دسترسی به اینترنت، نیز ضمن تلاش برای همکاری نزدیک در مجامع منطقهای و بینالمللی با هدف توسعه و ارتقای هنجارها و مقررات حقوقی بهمنظور تضمین امنیت بینالمللی اطلاعات از جمله از طریق حکمرانی عادلانه اینترنت، با تمایل به ایجاد چهارچوب دوجانبه برای همکاری میان دولتهای طرفها در حوزه امنیت اطلاعات، به شرح زیر به توافق رسیدند: