ماده۱۵قانون مجازات عمومی (منسوخ — مصوب ۱۳۵۲)مصوب ۱۳۵۲ · ماده ۱۵ از ۵۹
مجازاتها و اقدامات تامینی و تربیتی تبعی و تکمیلی به قرار زیر است:
- محرومیت از تمام یا بعضی از حقوق اجتماعی.
- اقامت اجباری در محل معین.
- ممنوعیت از اقامت در محل معین.
- محرومیت از اشتغال به شغل یا کسب یا حرفه یا کار معین و یا الزام به انجام امر معین.
- بستن مؤسسه.
- محرومیت از حق ولایت یا حضانت یا وصایت یا نظارت. این مجازاتها و اقدامات تأمینی و تربیتی در صورتی که در حکم دادگاه قید شود تکمیلی است و در مواردی که قانوناً و بدون قید در حکم دادگاه باشد تبعی است.
مجازاتها و اقدامات مذکور ممکن است به موجب قانون مستقلا نیز مورد حکم واقع شود در اینصورت جرم از درجه جنحه محسوب است.
محرومیت از حقوق اجتماعی دارای عواقب زیر است: ۱- محرومیت از حق انتخاب کردن یا انتخاب شدن در مجالس مقننه. ۲- محرومیت از حق عضویت در کلیه انجمنها و شوراها و جمعیتهائی که اعضاء آن به موجب قانون باید با رأی مردم انتخاب شوند. ۳- محرومیت از عضویت در هیئت منصفه و هیئت امناء. ۴- محرومیت از اشتغال به مشاغل آموزشی و روزنامهنگاری. ۵- محرومیت از استخدام در سازمانهای دولتی و شرکتها و مؤسسات وابسته به دولت و شهرداریها و مؤسسات مأمور به خدمات عمومی و ادارات مجلسین و سازمانهای دیگر مملکتی. ۶- محرومیت از وکالت دادگستری و کارگشائی و تصدی دفاتر اسناد رسمی و ازدواج و طلاق و دفتریاری. ۷- محرومیت از انتخابشدن به سمت داوری و کارشناسی در مراجع رسمی. ۸- محرومیت از انتخابشدن به سمت قیم یا امین یا ناظر یا متولی و متصدی موقوفات عام. ۹- محرومیت از استعمال نشان و مدالهای دولتی و استفاده از امتیازات دولتی و عناوین افتخاری.