ماده۲۰۷قانون مجازات عمومی (منسوخ — مصوب ۱۳۰۴)مصوب ۱۳۰۴ · ماده ۲۱۳ از ۳۰۶
(منسوخ ۱۳۱۲/۰۶/۲۹) – الف (منسوخ ۱۳۱۲/۰۶/۲۹)– هر کس به عنف یا تهدید هتک ناموس زنی را بنماید به حبس با اعمال شاقه از ۳ تا ۱۰ سال محکوم خواهد شد و همین مجازات مقرر است درباره کسی که مرتکب لواط شود. در صورت وجود یکی از علل مشدده ذیل مرتکب به حداکثر مجازات مزبور محکوم میشود.
- هرگاه مرتکب معلم یا لله یا مستخدم مجنیعلیه یا مستخدم کسی باشد که نسبت به مجنیعلیه سمت صاحب اختیاری دارد یا کسی باشد که مجنیعلیه در تحت اختیار یا نفوذ او واقع شده.
- اگر مجنیعلیه کمتر از ۱۸ سال تمام داشته باشد.
- اگر مجنیعلیه زن شوهردار باشد.
- اگر مجنیعلیه دختر باکره بوده باشد.
- اگر مجنیعلیه بهواسطه ضعف قوای دماغی یا بدنی قادر بمقاومت نبوده باشد.
- اگر مرتکب مرد متاهل باشد.
- در مورد لواط هر گاه به عنف یا تهدید باشد. هرگاه مرتکب از اقربای نسبی تا درجه سوم و یا از اقربای سببی درجه اول مجنیعلیه (اعم از ذکور و یا اناث) و یا قیم او باشد و یا مامور دولت باشد که مجنیعلیه از طرف مقامات رسمی به او سپرده شده و یا از محارم مجنیعلیه باشد مجازات او حبس موبد با اعمال شاقه خواهد بود. ب (منسوخ ۱۳۱۲/۰۶/۲۹)– هر کس بدون عنف یا تهدید هتک ناموس زنی را بنماید که بیش از ۱۵ سال داشته ولی به سن ۱۸ سال تمام نرسیده است به حبس با اعمال شاقه از ۳ تا هفت سال محکوم خواهد شد. در صورت وجود یکی از علل مشدده مذکور دز (در) قسمت های ۱ و ۳ و ۴ و ۵ و ۶ بند الف مرتکب به حداکثر مجازات مزبور محکوم میشود.- طرف ارتکاب که تمکین از آن نموده نیز به مجازات حبس در دارالتادیب از ۳ سال (یک سال) الی ۵ سال محکوم خواهد شد.- در صورتی که مرتکب یکی از اشخاص مذکور در قسمت اخیر بند الف این ماده باشد مجازات او حبس موبد با اعمال شاقه خواهد بود. هر گاه مجنیعلیه ۱۵ سال تمام یا کمتر داشته باشد مجازات مرتکب همان است که به موجب بند الف این ماده برای هتک ناموس به عنف یا تهدید مقررشده است. ج (منسوخ ۱۳۱۲/۰۶/۲۹)– در غیر موارد مذکور در دو بند فوق هر کسی هتک ناموس یکی از محارم خود را بنماید بده تا ۱۵ سال حبس با اعمال شاقه محکوم خواهد شد. و همین مجازات مقرر است برای طرف مقابل که تمکین به ارتکاب نموده است.