در کلیه دعاوی که قبل از اجرای قانون 11 دی ماه 1307 "راجع به موارد ارجاع به شرع" به محاکم یا محاضر شرع یا فقهای صلح ارجاعشده و از مواردی نیست که مطابق قانون مزبور رسیدگی به آن از خصایص محکمه شرع یا فقهای صلح باشد هر گاه یکی از اطراف دعوی تقاضا نمایدمحکمهای که قضیه را ارجاع به شرع کرده به دعوی مزبور رسیدگی کند محکمه مکلف به قبول این تقاضا است مشروط بر اینکه قبل از تسلیم تقاضانامهرأی کتبی محکمه شرع یا محضر شرع یا فقیه صلح صادر نشده باشد.
تقاضاکننده مکلف است پس از تسلیم تقاضانامه به محکمهای که رسیدگی به دعوی را از آن محکمه میخواهد مفاد تقاضای خود را کتباً بهمحکمه شرع یا محضر شرع یا فقیه صلحی که مرجع دعوی بوده اطلاع دهد تا پس از آن تاریخ حکمی از طرف محکمه شرع یا محضر شرع یا فقیه صادرنشود.
اصطلاحاتِ این مادهاز واژهنامهی ترمینولوژی حقوقی
صلحCompromise/Settlementمدنی
عقدی که طرفین بهموجب آن از ادعا یا حق خود به نفع دیگری چشم میپوشند یا توافقی را تنظیم میکنند.
صفحهی اصطلاحاز متن قانون، به دنیای منابع
منابع را کشف کنید، دلیل ارتباط را ببینید و پرونده پژوهش خودتان را بسازید.
ورود به میز پژوهشماده ۲ قانون راجع به محاکم شرع
ارتباطهای این منبع هنوز نمایه نشدهاند
از متن سند یا جستجوی بانک قوانین، پژوهش را ادامه دهید.
جستجو در بانک قوانیناین فهرست ارتباطهای ثبتشده در رستان است؛ نبود یک منبع در فهرست به معنی نبود آن نیست. یادداشت ارتباط از متن و جایگاه حقوقی سند جداست.
پرسشی دربارهی این ماده دارید؟
پرسش رایگان ثبت میشود و وکلای عضوِ رستان پاسخ میدهند. اگر پروندهی مشخصی دارید، از وکیلِ تأییدشدهی استانِ خودتان مشاوره بگیرید.