ماده۷۲قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایرانماده ۷۲ از ۱۶۱
دولت مکلف است، به منظور توزیع مناسب جمعیت و فعالیتها در پهنه سرزمین، با هدف استفاده کارآمد از قابلیتها و مزیّتهای کشور، با استفاده از مطالعات انجام شده، سند ملّی آمایش سرزمین مشتمل بر سطوح ذیل را از ابتدای برنامه چهارم به مرحله اجرا درآورد: الف) سطح کلان شامل:
- چشمانداز بلند مدت توسعه فضایی کشور، در چارچوب سیاستهای کلی نظام، تحلیل شرایط منطقهای و بینالمللی و امکانات، محدودیتها و مزیتهای سرزمین.
- راهبردهای کلی توزیع جمعیت در سرزمین، الگوی اسکان و نظام شهری و روستایی کشور.
- راهبردهای خاص مناطق و عرصههایی که به لحاظ «امنیتی و دفاعی»، «حفاظت از منابع طبیعی، محیط زیست و میراث فرهنگی» دارای موقعیت ویژه میباشند.
- پایگاه اطلاعات مکانی و جغرافیایی و اسناد تصویری مرتبط. ب) سطح بخشی شامل: ۱- راهبردهای هماهنگ و سازگار بلندمدت توسعه و توزیع فضایی بخشهای مختلف اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی منطبق با ویژگیهای سرزمین. ۲- سیاستها و توصیههای منطقهای و سرزمینی بخشها. ۳- اقدامها و عملیات اولویتدار در توسعه بخش. ج) سطح استانی شامل: ۱- نظریه پایه توسعه استانها، حاوی بخشهای محوری و اولویتدار در توسعه استان و تعیین نقش هر استان در تقسیم کار ملّی. ۲- سازمان فضایی توسعه استان (محورها و مراکز عمده در توسعه استان). ۳- اقدامها وعملیات اولویتدار در توسعه استان.
سندهای ملّی توسعه بخش و سندهای ملّی توسعه استان، موضوع فصل سیزدهم این قانون، بر اساس جهتگیریهای سند ملّی آمایش سرزمین و متناسب با ویژگیهای هر یک تنظیم و پس از تصویب هیأت وزیران، مبنای تنظیم عملیات اجرایی برنامه چهارم قرار میگیرد. دولت مکلف است، لوایح بودجههای سنواتی را، بر اساس اسناد فوق تنظیم و تقدیم مجلس شورای اسلامی نماید. تعریف سند ملی سند ملی، سندی است راهبردی که جهتگیریهای اصلی بخش، استان و یا طرحهای ویژه را در چارچوب تحقق چشمانداز بیست ساله توسعه، تبیین و حسب مورد به تصویب مجلس شورای اسلامی و یا هیأت وزیران میرسد. عملیات اجرایی این اسناد در چارچوب مصوبات بودجههای سنواتی و سایر قوانین موضوعه صورت میپذیرد.