ماده۶قانون مالیات بر درآمد (منسوخ — مصوب ۱۳۳۴)مصوب ۱۳۳۴ · ماده ۵ از ۴۲
اصناف کسانی هستند که بدون داشتن کارت بازرگانی به هر نوع معاملات و تجارت داخلی اعم از عمده فروشی و یا خرید و فروش، دلالی اعم از ملکی و بازرگانی، امور حمل و نقل، تصدی مهمانخانه، کافه رستوران و تماشاخانه و امثال آنها و یا به هر قسم کارهای صنعتی اعم از دستی و یا ماشینی و مانند آن اشتغال دارد و درآمد سالیانه آنها اضافه بر ۱۲۰ هزار ریال میباشد. ملاک تشخیص درآمد این طبقه از مؤدیان در صورتی که دارای دفاتر پلمب شده نباشند دفتری است که وزارت دارائی طبع و در دسترس آنها خواهد گذاشت. اصناف مذکور در این ماده مکلف هستند قبل از آخر تیر ماه هر سال اظهارنامه مالیاتی براساس درآمد سال گذشته خود به اداره دارائی محل تسلیم و در همان موقع مالیات متعلقه را پرداخت نمایند در صورت عدم تسلیم اظهارنامه به موعد مقرر و یا عدم ارائه دفتر در مورد آنهائی که سابقه مالیات قطعی شده قبل از تصویب این قانون دارند در سال اول دو برابر در سالهای بعد تا پنج سال سه برابر آخرین مالیات قطعی شده مالیات قطعی این قبیل مؤدیان خواهد بود. مگر آنکه اقدام بنگاهداری دفاتر مندرج در این ماده بنمایند که در این صورت دفاتر عمل کرد آنها ملاک تشخیص درآمد خواهد بود. چنانچه این قبیل مؤدیان مالیات قطعی شده نداشته باشند و یا در آینده در ردیف این قبیل مؤدیان قرار گیرند و دارای دفتر نباشند درآمد آنها بوسیله کمیسیونهای بدوی مندرج در ماده ۲۳ تشخیص و مالیات آنها دریافت خواهد شد. هرگاه مؤدی اعتراض داشته باشد می تواند به کمیسیون تجدید نظر شکایت نماید و در صورتی که این قبیل مؤدیان هم در سالهای بعد اقدام بنگاهداری دفتر ننمایند بر طبق ضریب سنواتی مندرج در این ماده با آنها رفتار خواهد شد.
در صورتی که اظهارنامه ناقص یا دفاتر مخدوش باشد ادارات دارائی مکلفند حداکثر در ظرف مدت شش ماه موارد اختلاف را به مؤدی کتباً اخطار نمایند که در ظرف مدت دو ماه موارد مزبور را اصلاح نموده و یا جواب اعتراضات را به دارائی محل تسلیم نماید در صورتی که مؤدی در ظرف مدت مقرر جواب اعتراضات دارائی را ندهد و یا توضیحات مؤدی رفع اختلاف را ننماید موارد اختلاف به کمیسیونهای تشخیص ارجاع میگردد.