ماده۲قانون کیفیت اخذ پروانه وکالت دادگستریمصوب ۱۳۷۶ · ماده ۲ از ۷
برای اشخاصی پروانه کارآموزی وکالت صادر میشود که علاوه بر دارا بودن دانشنامه لیسانس یا بالاتر حقوق یا فقه و مبانی حقوق اسلامی یا معادل آن از دروس حوزوی و دانشگاهی دارای شرایط ذیل باشند: الف – اعتقاد و التزام عملی به احکام و مبانی دین مقدس اسلام. ب – اعتقاد و تعهد به نظام جمهوری اسلامی ایران، ولایت فقیه، قانون اساسی. ج – نداشتن پیشینه محکومیت مؤثر کیفری. د – نداشتن سابقه عضویت و فعالیت در گروههای الحادی و فرق ضاله و معاند با اسلام و گروههایی که مرامنامه آنها مبتنی بر نفی ادیان الهی میباشد. هـ – عدم وابستگی به رژیم منحوس پهلوی و تحکیم پایههای رژیم طاغوت. و – عدم عضویت و هواداری از گروهکهای غیر قانونی و معاند با جمهوری اسلامی ایران. ز – عدم اعتیاد به مواد مخدر و استعمال مشروبات الکلی.
کانونهای وکلا مکلفند به منظور احراز شرایط فوق از مراجع ذیصلاح مربوطه استعلام نمایند و مراجع مزبور مکلفند حداکثر ظرف مدت ۲ ماه پاسخ لازم را اعلام نمایند.
برای اشخاصی که مطابق قانون از کارآموزی معاف هستند در صورتی پروانه وکالت صادر میشود که دارای شرایط این ماده باشند.
مدت کار آموزی اعضای هیأت علمی دانشکدههای حقوق نصف مدت سایر کارآموزان خواهد بود.
اقلیتهای مذهبی رسمی از دارا بودن شرایط مندرج در بند (الف) مستثنی میباشند.
اعتبار پروانه وکالت سه سال است و تمدید آن منوط به در خواست متقاضی میباشد. هرگاه وکیلی فاقد یکی از شرایط این قانون تشخیص داده شود، کانون موظف است موضوع و دلایل آن را به دادگاه انتظامی وکلا، اعلام و در خواست رسیدگی نماید. دادگاه مذکور پس از رسیدگی نسبت به تمدید یا عدم تمدید پروانه رأی مقتضی صادر میکند. پروانه این اشخاص تا صدور حکم قطعی معتبر خواهد بود مگر در مواردی که دادگاه با توجه به ضرورت حکم تعلیق صادر نماید.