ماده۱۴صلاحیت دادگاه در دعاوی زوجین مقیم خارج از کشورقانون حمایت خانوادهمصوب ۱۳۹۱ · ماده ۱۴ از ۵۸
هرگاه یکی از زوجین مقیم خارج از کشور باشد، دادگاه محل اقامت طرفی که در ایران اقامت دارد برای رسیدگی صالح است. اگر زوجین مقیم خارج از کشور باشند ولی یکی از آنان در ایران سکونت موقت داشته باشد، دادگاه محل سکونت فرد ساکن در ایران و اگر هر دو در ایران سکونت موقت داشتهباشند، دادگاه محل سکونت موقت زوجه برای رسیدگی صالح است. هرگاه هیچ یک از زوجین در ایران سکونت نداشته باشند، دادگاه شهرستان تهران صلاحیت رسیدگی را دارد، مگر آنکه زوجین برای اقامه دعوی در محل دیگر توافق کنند.
تفسیراین ماده معیار تعیین دادگاه صالح را برای مواردی که یک یا هر دو طرف اقامتگاهشان خارج از کشور است، بر پایه محل اقامت یا سکونت موقت طرف مقیم ایران قرار میدهد.