ماده۱۸قانون گذرنامهمصوب ۱۳۵۱ · ماده ۱۷ از ۴۱
برای اشخاص زیر با رعایت شرایط مندرج در این ماده گذرنامه صادر میشود: ۱ -اشخاصی که کمتر از هجده سال تمام دارند و کسانی که تحت ولایت و یا قیمومت میباشند با اجازه کتبی ولی یا قیم آنان تبصره
- افراد مزبور به جز موارد فوقالذکر در مواقع اضطراری با تشخیص کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارتخانههای کشور، اطلاعات، امورخارجه و شهربانی و نماینده دادستانی کل کشور که به دعوت وزارت کشور و در محل این وزارتخانه تشکیل میگردد، مجاز به خروج انفرادی خواهندبود. متقاضیان این تبصره مکلفند مدارک مربوط را به اداره گذرنامه تحویل و از آن طریق به کمیسیون مزبور ارسال گردد. تبصره
- صدور گذرنامه و اجازه خروج از کشور برای افراد کمتر از هجده سال که والدین آنها فوت شده یا به حکم دادگاه محجور تشخیص داده شود.و باتفاق قیم یا سرپرست قانونی خود قصد خروج از کشور را دارند، بلامانع میباشد. تبصره
- صدور، تمدید، تفکیک و تجدید گذرنامه برای افراد کمتر از هجده سال به وسیله نمایندگیهای جمهوری اسلامی ایران در خارج از کشور بهجز در موارد استثناء در بندهای این قانون ممنوع میباشد. تبصره
- افرادی که ولی آنها فوت شده و طبق حکم دادگاه به حد رشد رسیده و یا به ولی یا قیم دسترسی ندارند و دارای شرایط فوقالذکر باشندمیتوانند با ارائه موافقت دادستان شهرستان محل درخواست گذرنامه، گذرنامه و اجازه خروج دریافت دارند. ۲ – مشمولین وظیفه عمومی با اجازه کتبی اداره وظیفه عمومی. ۳ – زنان شوهردار ولو کمتر از ۱۸ سال تمام با موافقت کتبی شوهر و در موارد اضطراری اجازه دادستان شهرستان محل درخواست گذرنامه کهمکلف است نظر خود را اعم از قبول درخواست یا رد آن حداکثر ظرف سه روز اعلام دارد کافی است. زنانی که با شوهر خود مقیم خارج هستند و زنانیکه شوهر خارجی اختیار کرده و به تابعیت ایرانی باقی ماندهاند از شرط این بند مستثنی میباشند.