ماده۲۲قانون استخدامی وزارت اطلاعاتماده ۲۲ از ۱۰۵
مزایا یا فوقالعاده غیر مستمر در این قانون عبارت است از وجهی که به اقتضای مسئولیتها، زمان، مکان و کیفیت اجرای وظایف شغلی یا به منظور جبران هزینههای تحمیل شده بر مستخدم در موارد زیر به مستخدم پرداخت میشود: الف- فوقالعاده اضافه کار که فقط در قبال ساعات کار اضافی و برای انجام وظایف مشخص به طور غیر مستمر قابل پرداخت است. ب- فوقالعاده سختی شرایط محیط کار و خارج از مرکز که با توجه به عواملی از قبیل بدی آب و هوا، دوری از مرکز، محرومیت از تسهیلات زندگی، مناطق ناامن و جنگی تعیین و قابل پرداخت است. ج- فوقالعاده نوبت کاری و کشیک و آمادهباش که فقط به مستخدمینی که در ساعات غیر متعارف مجبور به انجام وظیفه هستند، قابل پرداخت است. د- فوقالعاده روزانه (مأموریت) که فقط در قبال روزهایی که مستخدم در خارج از محل جغرافیایی خدمت خود انجام وظیفه میکنند، پرداخت میشود. ه- فوقالعاده سفر و نقل مکان که فقط به مستخدمی که به خارج از محل خدمت خود- حسب مورد- مأمور یا منتقل میشود قابل پرداخت است. و- فوقالعاده کسر صندوق که فقط به تحویلداران و تحصیلداران و مأموران پرداخت، قابل پرداخت است. ز- حق نگهداری خودرو که در ازای خسارات احتمالی رانندگی به رانندگان تیمهای عملیاتی ناشی از کار در مشاغل عملیاتی پرداخت میشود. ح- هزینه لباس که فقط برای مشاغل خاصی که مستلزم استفاده از لباس معینی است قابل پرداخت است. ط- به مستخدمین وزارتخانه که از سرویسهای حمل و نقل یا وسایل نقلیه واگذاری استفاده نمینمایند، هزینه ایاب و ذهاب مطابق آییننامه مربوط پرداخت میشود. ی- در صورتی که ضرورت و مقتضیات خدمتی، ادامه خدمت روزانه مستخدمین را ایجاب نماید، هزینه خوراک و سایر هزینههای ضروری آنان توسط وزارتخانه تأمین میشود.
پرداخت هر گونه فوقالعاده دیگر طبق قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت بر اساس آییننامهای خواهد بود که به تصویب هیأتوزیران میرسد.
آییننامه این ماده توسط وزارتخانه تهیه و به تصویب رئیس جمهوری میرسد.