ماده۱۱۹قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایرانماده ۱۲۰ از ۲۱۵
کارکنان به اقتضای ابراز لیاقت و شایستگی به شرح زیر مورد تشویق قرار میگیرند: الف – تشویق شفاهی. ب – تشویق کتبی. ج – تشویق در دستور قسمتی. (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) د- تشویق در دستور نیروی انتظامی یا سازمان (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) هـ – تشویق در فرمان همگانی (اصلاحی مصوب ۱۳۹۰/۴/۸) و – اعطای مرخصی تشویقی حداکثر به مدت سی روز در طول یک سال. ز – اعطای جوایز. ح – اعطای پاداش نقدی از یک تا سه برابر وجوه دریافتی ماهانه در طول یک سال. طـ – اعطای یک واحد ارتقاء حقوقی با تصویب فرمانده نیروی انتظامی. ی – سفر حج یا عمره مفرده یا عتبات عالیات و سایر اماکن متبرکه با هزینه نیروی انتظامی. ک – اعطای ارشدیت، به میزان کمتر از حداقل مدت توقف قانونی در درجه یا رتبه مربوطه. ل – اعطای درجه یا یک رتبه تشویقی با احتساب قدمت خدمت در درجه یا رتبه قبل. م – اعطای نشان.
فرماندهان و مسؤولین در صورت اقتضاء میتوانند درحدود اختیارات قانونی خود تنبیه در حال اجرا را به عنوان تشویق مورد عفو قرار دهند.
نیروی انتظامی میتواند با تصویب مقامات مذکور در ماده (۸۷) این قانون همه ساله حداکثر به نسبت یک درصد از کارکنانی که بیش از بیست سال سابقه خدمت داشته و شایستگی و خلاقیت و ابتکار لازم را در جهت پیشبرد اهداف سازمان از خود بروز داده اند، برای یک بار در طول خدمت یک رتبه حقوقی تشویقی اعطاء نماید.
تشویق های موضوع بندهای (ح)، (طـ) و (ی) این ماده با رعایت دستورالعملی که توسط نیروی انتظامی تهیه و پس از تأیید وزارت کشور و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور به تصویب هیأت وزیران میرسد، اعطاء و به مورد اجرا گذاشته خواهد شد.