ماده۱۱۵قانون استخدام نیروی انتظامی جمهوری اسلامی ایرانماده ۱۱۶ از ۲۱۵
بدون کار – وضع کارکنانی است که به یکی از علل زیر موقتاً از کار برکنار میگردند: الف – به موجب قرارهای صادره از مراجع قضائی بازداشت و یا از شغل معلق شوند. ب – برابر احکام صادره از دادگاهها زندانی شوند. ج – درصورتی که محکوم به اقامت اجباری یا ممنوع از اقامت در محل معین شوند.
نیروی انتظامی میتواند کارکنان مشمول بند (ج) را به جای بدون کاری در آن محل حاضر به خدمت نماید.
مدت بدون کاری جزء ایام خدمت برای ترفیع منظور نشده و تنها از نظر بازنشستگی محسوب میگردد. کسور بازنشستگی این مدت براساس آخرین حقوق و مزایای قبل از بدون کاری به صندوق بازنشستگی واریز خواهد شد.
محکومیت ها به میزانی که مشمول عفو، آزادی مشروط، تعلیق اجرای مجازات، تأخیر اجرای حکم حبس با خدمت قرار گیرند، باعث بدون کاری نخواهند بود.
فرمانده نیروی انتظامی میتواند حسب ضرورت و مصالح سازمان، برای کارکنانی که حداکثر تا دو سال زندان محکوم میشوند، پیشنهاد حبس با خدمت به مرجع قضائی نماید. در این صورت کارکنان مزبور بابت ایام خدمت از حقوق و مزایای مربوط برخوردار خواهند شد.